In het KRÖLLER -MÜLLER MUSEUM staan een werk van RONI HORN (1955, USA).
Het bestaat uit twee vormen van zwart glas (voor en doorzichtig glas (achter).
Elk weegt 2000 kilo. De zwarte verliest zijn kleur, de ander lijkt gloednieuw.
Het werk kreeg de titel THE OPPOSITES OF WHITE (2006/7)
De plek is goed gekozen in een serre aan de boskant. De reflectie is adembenemend.
In Museum Arnhem is een tentoonstelling te zien in de serie ONTGRENZEN.
Het accent ligt op Nieuw-Guinea en Indonesië. De titel luidt BAKUDENGAR,
(LUISTER NAAR ELKAAR). De werken vertellen wat de makers zeggen.
De toeschouwers kunnen de boodschap ontvangen door bij de werken stil te staan .
AGUNG KURNIAWAN (1968, Indonesië) heeft de installatie GHOST ON THE WALL
gemaakt voor de expositie. Met ijzerdraad heeft hij portretten gemaakt van gestorven familieleden
en bewoners van zijn geboortedorp. De portretten hangen voor de muur, door het licht krijg je verdubbelingen. Het effect is dat de geeeten op de muur aanwezig zijn.
NAAKT DAT RAAKT
De titel is een waarschuwing. De werken in de tentoonstelling raken ons. We zien naakt dat afwijkt van wat we in reclames, films, etc. zien. De beelden spreken voor zich.
TRACEY ROSE (1974, Zuid -Afrika). Ze is veelzijdig. Ze is vooral bekend door haar foto's en perfomans. Hieronder zie je een performans die ze THE KISS (2001) noemde.
 |
| THE KISS (2001) |
De Russische activiste YULIA TSVETKOVA (1993). Ze strijdt vooral voor de vrijheid van de vrouwen en voor de LHBTQ-ers. Zij is door de Russische overheid beschuldigd dar ze pornografisch werk maakt en verspreidt.
 |
| DVIZHENIE DELA |
De Chinese kunstenaar LI XINMO (1976) 'schildert'
met menstruatiebloed op papier. Het zijn vaak zelfportretten.
 |
| ANTOINE BERGHS 1999 = PASSAGE |
De Zuid-Afrikaanse fotografe ZANELE MUHOLI (1972) is over de hele wereld in musea te zien (geweest). Zij maakt veel (zelf)portretten, waarbij alle mogelijke voorwerpen als pruik dienen.
Deze fototryptiek (2012) is een dubbelportret van haarzelf en haar partner.
PINK SWEATER 2001
INEKE KAAGMAN (1968) vervaardigd kleding die gedurfd zijn en tegelijk komisch.
Daarnaast verzamelt ze gebruikte kauwgum om er beelden van te maken.
Ironische kunst zou je het kunnen noemen.
De Oekraïense -Russische kunstenaar KLIMENT NICOLAIVIC REDKO (1897-1956)
is vooral bekend als constructief schilder en als portrettenmaker. Dit werk heeft een fantastische
goede titel : TWO VERY GOOD REASONS NOT TO WEAR A SWEATER (1927-1935.
goede titel : TWO VERY GOOD REASONS NOT TO WEAR A SWEATER (1927-1935.
Het museum maakt reclame voor de tentoonstelling als hieronder, alsof naakt nog steeds taboe is
De Zuid- Afrikaanse kunstenaar en priesteres BUHLEBEZIE SIWANI (1987) werkt en woont afwisselend in haar geboorteland en in Nederland. De 7 modellen hebben blauwe vlekken op hun lichaam. Ze zijn perfect opgesteld en belicht alsof ze beïnvloed is door Rembrandt.
Het werk heeft als titel: BUGEZE NOBSI 2008
ANYA JANSSEN (1962) maakt razend knappe scilderijen. Ze schildert laag over laag om het gewenste effect te krijgen. Haar interesse gaat uit naar de mensen die bijzonder zijn. Ze geeft in haar portretten
zo precies mogelijk en tegelijk een bijna doorzichtige huid. In INDIGO CHILD zien we de littekens
van het weghalen van de borsten en de tatoos.
De Indiase kunstenaar BHARTI KERR (1969) voelt zich zeer betrokken in de strijd voor respect voor de vrouwen. Verkrachtingen en femicide vinden door heel India plaats. De vrouwen zijn door geloof of traditie minderwaardig ten opzichte van de mannen.
Haar werk ZES VROUWEN (2012-2014) is een hommage aan prostituees die nog op hoge leeftijd
hun werk doen. Hij heeft ze uitgenodigd om in haar atelier. Ze heeft elk apart in gipsverband gebonden.
Na de tijd van de verharding van het gips kunnen de modellen eruit komen.
Ze zijn per uur betaald.
CHARLEY TOOROP (1991 -1955) heeft veel portretten geschilderd naast natuur en landschappen.
Dat zij ook een LIGGEND NAAKT (1932) maakte, was een verrassing.
De kunstenaar PAN YULIANG (1895 -1977) was de eerste Chinese vrouwelijke schilder,
die de technieken en voorstellingen uit Europa overnam.
Er is opvallend veel werk van vrouwen te zien in deze expositie. Dat past ook in het beleid van het museum om vooral vrouwen in de kunst te presenteren. Nog geen half jaar geleden was ook naakt en seks als thema te zien in het Limburgs Museum. Daar was een duidelijke bedoeling met de expositie:
de expo was helder ingedeeld naar thema's. In Arnhem missen we dat.
