LONDON CALLING Kunstmuseum Den Haag

  In de jaren '50 besloten een aantal kunstenaars die elkaar kenden uit hun favoriete pub, om een andere weg in te slaan dan de abstracte en expressionistische kunst. Hun besluit om figuratief werk te maken met aandacht voor de menselijke figuren. Ze waren naar Londen verhuisd uit verschillenden streken.    LUCIAN FREUD (1922 - 2011) kwam via Duitsland en Parijs naar Londen. 

Hij werd pas in de jaren 90 een zeer gewaardeerde kunstenaar., daarvoor vonden veel kijkers zijn werk stuitend. Hij schilderde bij voorkeur naakte figuren.

Hij schilderde zijn modellen op een bed met de 'edele delen' goed zichtbaar. Hij kon onmogelijk en veeleisend zijn. De sessies duurde vele uren, Hij koos aardse kleuren.

Hij gaf les aan de kunstacademie in Londen. Eem aantal van hen zijn sterk door hem beïnvloed.

BOY SMOKING 1950
Het is een klein portret gemaakt op etsmetaal.

                                                                               

GIRL WITH A  WHITE DOG 1950
Zijn toenmalige vrouw poseert tijdens haar zwangerschap.
De blote borst verwijst daarnaar.

REFLECTON (SELFPORTRAIT) 1985

BENEFITS SUPERVISOR SLEEPING 1995

LEIGH BOWERY 1991

Freud werkte graag met bovenstaande modellen. Leigh Bowery introduceerde Sue Tiley bij Freud.

DAVID HOCKNEY(1937) doorliep de kunstacademie en kwam in contact met Freud en Bacon.

Zijn eerste werken werden nauwelijks gewaardeerd. Nu is hij een van de toppers (ook financieel).

Hij verhuisde in 1964 naar de USA en ging werken maken die tot POP ART werden gerekend.

Naast schilderijen maakte hij een soort cubimistische werken door met polaroids, die inzoomden op delen van het onderwerp (vaak portretten) en maakte een collage van de foto's. Hij was een van de eersten die beogonnen te 'schilderen' op een IPAD.

Voor mij zijn de werken uit de jaren 70 het meest aansprekend. 

MY PARENTS  1977

De ouders zijn in een 'decor' gezet tegen een zachtgroene wand, daarvoor een felgroen kastje met daarop een vaas met bloemen een spiegel waarin Hockney zelf is te zien. De moeder kijkt keurig naar haar zoon. De vader is druk aan het lezen. De compositie accentueert de verhouding tussen zijn ouders.

                            

CLARK AND PERCY 1970
Ook dit tafereel is sprekend. Ze wonen in een luxe woning.
Beide lijken zich te vervelen. De compositie is weer ironisch.
Het tafeltje met bloemenvaas en boek wijzen naar Percy. Naast Clark staan de telefoon en 
een klein vaasje. Symbolen voor hun verschillende leefwijzen?

GEORGE LAWSON AND WAYNE SLEEP 1973
Weer een kale kamer. De piano achter de zittende persoon is
klein (elektrisch) De rode loper gaat de hoek om achter de staande man.
Zijn houding en de kleding duiden zin in een opwindend leven.
De man in kostuum zit buiten de rode loper. Hij is introvert.
Ook deze relatie is scheef.

De Amerikaanse schilder R.B. KITAJ (1932 -2007) kwam in Londen na vele omzwervingen in Europa.
Hij studeerde aan de kunstacademie en ontmoette daar (medestudent) Hockney. Via hem kwam Kitaj in contact met de groep kunstenaars rondom Freud en Bacon. 
Kitaj lanceerde later de term SCOOL OF LONDON. Zijn werken noemde hij zelf pop art in navolging van Hockney. 

THE MAN OF THE WOODS AND THE CAT OF THE MOUNTAINS  1973

  

THE WEDDING (1989 -1993) 
Het duurde na 4 jaar dat Kitaj min of meer het doek gereed was.
Rechts staat het bruidspaar , Kitaj en Sandra Fisher (zijn tweede vrouw).
Voor hem staat zijn zoon. Achter hem staat David Hockney.
De trouwerij vond plaats in de Londense Synagoge.

                                 

De Ier  FRANCIS BACON (1909 - 1992) voegde zich bij de groep. Zijn expressionistische werken tonen mensen die misvormd zijn op het doek. Een tweede kenmerk in zijn werk is een soort toneel achter de personages die met enkele strepen geduid worden. Zijn homoseksualiteit is herkenbaar doordat hij alleen mannen portretteerde.

                                                                   

          

                   TWO FIGURES LYING ON A BED WITH ATTENDENTS  1968

TRITYCH AUGUST 1972

PAULA REGO (1935 - 2022, Portugal) verwerkt in haar werk haar persoonlijke gevoelens. Zo maakte zij een serie over abortus: de vrouwen lijden pijn. De machtsverhoudingen in relaties , seksualiteit en mythologie komen als een mix in haar werk terug. Aaanvankelijk haneerde zij olieverf. Later ontdekte ze het pastelkrijt. Daarmee werd ze internationaal gezien als een groot kunstenaar. Ze studeerde in Londen aan de kunstacademie, kreeg daar les van Freud. Aanvankleijk wisselde ze Londen voor Spanje, maar de laatste 30 jaren verbleef ze in Londen.

                                                                    

In haar werken zien we vaak hetzelfde model. Ze vertegenwoordigt 

                              Rego zelf in het werk.   

TRYPTYC  THE PILLOWMAN  2004

De inspiratie voor dit werk was een toneelstuk dat zij zag. De 'kusssenman' zoekt treurige meisjes die hij probeert hen te laten kiezen voor zelfmoord.         

                                                                           

THE BRIDE 1994

CELLA PAUL (1959) studeerde aan dezelfde kunstacademie dan de oudere kunstnaars hierboven.

Zij ontmoette Lucian Freud als tutor. Ze werd zijn geliefde en ze zetten een zoon op de aarde.

Ze moest ook meerdere keren model staan/liggen voor Freud.

Ze heeft zichzelf toegespitst op portretten van haar moeder en zussen. De sfeer straalt uit  als een bijna religieus licht.
     

MY MOTHER WITH SHINING EYES 1985

                                                                                                                            

 DENZIL FORRESTER (1956) verhuisde met zijn ouders van Grenadad naar de UK.

Hij noemt zich een volger  van de oudere groep. Naast portretten maakt hij werken die mensen in beweging vastlegt. Zijn kleurenkeuze maken deze werken vitaal.

                                                                            

DENZIL FORRESTER (1957)
ALL HANDS ON DECK 2003

                                                                   

 FRANK AUERBACH (1931-2021) werd door Denzil Forrester genoemd als deel van de ;ONDON SCHOOL   Zijn oevre bestaat uit enorm veel zelfportretten in diverse werkwijzen.
                                                                                      

SELFPORTRAIT 

MICHAEL ANDREWS 1928-1995
MELANIE AND ME SWIMMING 1978

SYLVIA SLEIGH 1916- 2010
Zij schilderde veel naakte mannen als tegenwicht van
de naakte vrouwen die Freud maakten.
Zijzelf was ook een paar keer model voor Lucian Freud

STAIRWAY TO..? Kunsthal De Kade Amersfoort

De Kade in Amersfoort heeft een bijzondere tentoonstelling: Ladders en trappen in de kunst. 

Tot onze verbazing bestaat er zelfs een wetenschap gewijd aan trappen: SCALALOGIE.

De Duitser FRIEDRICH MIELKE verloor een been tjdens WO II. Trappen bestijgen kon hij niet meer. Dat zette hem aan een onderzoek naar het ontstaan van de trap. In zijn instituut bestudeerden studenten over nut en noodzaak van de trap en ladder. Mielke schreef 30 boeken over zijn

fascinatie. Het instituut heeft 10.000 dossiers gewijd aan de trap en bevat 35.000 foto's,  tekeningen,etc.

NORMAN FOSTER (1935, UK) ontwierp in 2002 HET STADHUIS LONDEN.

                                        

Hieronder zie je modellen vanuit het Mielke instituut

Er zijn drie functies van trap en ladder: 

1. Noodzaak: verbinding tussen verdiepingen.

2. Architectuur: geeft het gebouw een schoonheid en importantie.

3. Symbool: geeft aan dat het onmogelijke bereikbaar is (Stairway to Heaven).

De Italiaan GIOVANNI BAPTISTA PIRANESI (1720- 1778) maakte etsgravures van Romeinse gebouwen en kerkers die hijzelf verzon. De ets CARCERI D' INVENZIONE is uit 1761

M.C. ESCHER (1898 -1961) is beroemd geworden door zijn verzonnen werelden die

zich niet houden aan de zwaartekracht en perspectief. Aan zijn werken baseert hij op wiskundig inzicht .

CAI GUO QIANG (1957, China) is vooral bekend door zijn buskruitperformances.

SKYLADDER is een video waarbij een brandende ladder naar de hemel reikt.

DE Scandinavische  kunstenaars ELMGREEN (1961) & DAGSET(1968) maken

herkenbare installaties, die direct een lach oproepen. In tweede instantie is de voorstelling helemaal niet grappig. Hieronder zie je THE FUTURE 2014.

De Italiaanse kunstenaar PISTOLESI (1956) schildert bij voorkeur delen van gebouwen, zowel buiten als binnen. Dat dit werk L' ESCALIER (1987) heet, lijkt vanzelfsprekend. 

EVA NIELSEN (1983) is een Franse beeldend kunstenaar. Zij maakt grote werken waarbij zij zzefdruktechnieken gebruikt samen met olie en inkt. Ze baseert zich op landschappen en stedelijke architectuur. ZOLED II (2021) is 'opgebouwd' uit trappen.

BART LUNENBERG (1995) werkt met hout. Hij maakt vooral modellen.Hij is geen ontwerper, maar een kunstenaar die graag houen voorwerpen op een ongewone manier. 

                                                                              

                                        

FRANK HALMANS (1963) maakt van een boek een huis, ontwerpt beelden in de buitenlucht.

Soms lijkt het dat hij een artistieke knutselaar is. De grondslag voor zijn werken is het concept.

Het werk hieronder heet DRAADTRAPJE (2015).

 

                                                                         

TANYA AQUINICA (1978, USA) heeft Mexicaans bloed in de aderen. In haar werk gebruikt ze eenvoudig materiaal om haar werken te maken. Vaak reageren haar werken op wat er in de wereld gebeurt. Nu de VS grote hekken bouwen langs de grens met Mexico om vluchtelingen tegen te houden. Sommigen proberen met touwladders om over de blokkade te komen. Daarbij gebeuren (dodelijke) ongelukken. Het werk BORDER FALL HEIGHT  2021 verbeeldt de onmogelijke poging om te vluchten.
De ladder is vormgegeven door roest op papier.

YOAN BOURGEOIS  (1981) is een Franse danser en acrobaat. Hij heeft over de hele wereld voorstellingen gegeven. De atributen zijn een trampoline en een hoge trap. APPROCHE 5 is ook

bij Vimeo en/of Youtube.

BELVEDERE MUSEUM: DIRK BAKKER + ANNE MARIE BLAUPOT TEN CATE , WUBKE ALKEMA, MILLY BETTEN en SIEP VAN DEN BERG

 In het BELVEDERE Museum is een eerste keer dat werk van DIRK BAKKER (1949- 2021)

in een museum ten toon gesteld wordt. Hij is vooral bekend door zijn grafische werk.

Hij schilderde vooral voor zichzelf met vaak dezelfde voorwerpen.

Helaas is een groot deel van zijn schilderijen verloren gegaan nadat zijn inboedel was weggehaald 

vanwege schulden. Een verzamelaar heeft een bescheiden deel kunnen redden.

Hij neemt zijn schilderwerken BEELDENRAADSELS. Iedere toeschouwer mag zelf raden wat de  bedoeling is van het werk. Daarom hebben de schilderijen geen titel en geen jaartal.

In Belvedere is regelmatig een keuze uit de vaste collectie te zien.  Deze keer is een zaal gewijd aan het werk van een bijna vergeten kunstenaar ANNE MARIE BLAUPOT TEN CATE (1902 -2002).

Zij maakte schilderijen en textielwerken.

                                                                             

ANNEMARIE BLAUPOT TEN CATE 1902 -2002
ZELFPORTRET 1930

                                                   

  

 

WUBBE ALKEMA 1900 - 1984
EN PASSANT 1922

MILLY BETTEN 1964
LANGZAMERLAND 2021

SIEP VAN DEN BERG 1913 -1996
FIE WERKMAN LEZEND 1955

RONI HORN in Kroller- Muller Museum + NAAKT DAT RAAKT

In het KRÖLLER -MÜLLER MUSEUM staan een werk van RONI HORN (1955, USA).

Het bestaat uit twee vormen van zwart glas (voor en doorzichtig glas (achter).

Elk weegt 2000 kilo. De zwarte verliest zijn kleur, de ander lijkt gloednieuw.

Het werk kreeg de titel THE OPPOSITES OF WHITE (2006/7)

De plek is goed gekozen in een serre aan de boskant. De reflectie is adembenemend.

In Museum Arnhem is een tentoonstelling te zien in de serie ONTGRENZEN.

Het accent ligt op Nieuw-Guinea en Indonesië. De titel luidt BAKUDENGAR,

(LUISTER NAAR ELKAAR). De werken vertellen wat de makers zeggen.

De toeschouwers kunnen de boodschap ontvangen door bij de werken stil te staan .

AGUNG KURNIAWAN (1968, Indonesië) heeft de installatie GHOST ON THE WALL

gemaakt voor de expositie. Met ijzerdraad heeft hij portretten gemaakt van gestorven familieleden

en bewoners van zijn geboortedorp. De portretten hangen voor de muur, door het licht krijg je verdubbelingen. Het effect is dat de geeeten op de muur aanwezig zijn.

                                                                                       

NAAKT DAT RAAKT

De titel is een waarschuwing. De werken in de tentoonstelling raken ons. We zien naakt dat afwijkt van wat we in reclames, films, etc. zien. De beelden spreken voor zich. 

TRACEY ROSE (1974, Zuid -Afrika). Ze is veelzijdig. Ze is vooral bekend door haar foto's en perfomans. Hieronder zie je een performans die ze THE KISS (2001) noemde. 

THE KISS (2001)

De Russische activiste YULIA TSVETKOVA (1993). Ze strijdt vooral voor de vrijheid van de vrouwen en voor de LHBTQ-ers. Zij is door de Russische overheid beschuldigd dar ze pornografisch werk maakt en verspreidt. 

                                                                                 

DVIZHENIE DELA

De Chinese kunstenaar LI XINMO (1976) 'schildert'

met menstruatiebloed op papier. Het zijn vaak zelfportretten.

ANTOINE BERGHS 1999
= PASSAGE

De Zuid-Afrikaanse fotografe ZANELE MUHOLI (1972) is over de hele wereld in musea te zien (geweest). Zij maakt veel (zelf)portretten, waarbij alle mogelijke voorwerpen als pruik dienen.

Deze fototryptiek (2012) is een dubbelportret van haarzelf en haar partner.

INEKE KAAGMAN (1968) vervaardigd kleding die gedurfd zijn en tegelijk komisch.

Daarnaast verzamelt ze gebruikte kauwgum om er beelden van te maken.

Ironische kunst zou je het kunnen noemen.

                                                                          PINK SWEATER 2001

   

                                                   

           De Oekraïense -Russische kunstenaar   KLIMENT  NICOLAIVIC REDKO  (1897-1956)

           is vooral bekend als constructief schilder en als portrettenmaker. Dit werk heeft een fantastische 
           goede titel : TWO VERY GOOD REASONS NOT TO WEAR A SWEATER (1927-1935.

           Het museum maakt reclame voor de tentoonstelling als hieronder, alsof naakt nog steeds taboe is 

                                                           
                                                                            

De Zuid- Afrikaanse kunstenaar en priesteres BUHLEBEZIE SIWANI (1987) werkt en woont afwisselend in haar geboorteland en in Nederland. De 7 modellen hebben blauwe vlekken op hun lichaam. Ze zijn perfect opgesteld en belicht alsof ze beïnvloed is door Rembrandt.

Het werk heeft als titel: BUGEZE NOBSI 2008

BUGEZE NOBSI 2008

ANYA JANSSEN (1962) maakt razend knappe scilderijen. Ze schildert laag over laag om het gewenste effect te krijgen. Haar interesse gaat uit naar de mensen die bijzonder zijn. Ze geeft in haar portretten 

zo precies mogelijk en tegelijk een bijna doorzichtige huid. In INDIGO CHILD zien we de littekens

van het weghalen van de borsten en de tatoos.

INDIGO CHILD

Haar oudere werk trekt je direct in de voorstelling. De kijker weet niet goed wat hij ziet.

Er is iets dreigends te zien en tegelijk is het erotisch. Ook het perspectief is bijzonder in het werk:

ANIMAL URGI VI 1995

ANIMAL URGI VI 1995

De Indiase kunstenaar BHARTI KERR (1969) voelt zich zeer betrokken in de strijd voor respect voor de vrouwen. Verkrachtingen en femicide vinden door heel India plaats. De vrouwen zijn door geloof of traditie minderwaardig ten opzichte van de mannen. 

Haar werk ZES VROUWEN (2012-2014) is een hommage aan prostituees die nog op hoge leeftijd 

hun werk doen. Hij heeft ze uitgenodigd om in haar atelier. Ze heeft elk apart in gipsverband gebonden.

Na de tijd van de verharding van het gips kunnen de modellen eruit komen.

Ze zijn per uur betaald.

CHARLEY TOOROP (1991 -1955) heeft veel portretten geschilderd naast natuur en landschappen.

Dat zij ook een LIGGEND NAAKT (1932) maakte, was een verrassing.

                                                                         

De kunstenaar PAN YULIANG (1895 -1977) was de eerste Chinese vrouwelijke schilder,

die de technieken en voorstellingen uit Europa overnam. 

                                   

Er is opvallend veel werk van vrouwen te zien in deze expositie. Dat past ook in het beleid van het museum om vooral vrouwen in de kunst te presenteren. Nog geen half jaar geleden was ook naakt en seks als thema te zien in het Limburgs Museum. Daar was een duidelijke bedoeling met de expositie:

de expo was helder ingedeeld naar thema's. In Arnhem missen we dat.