FAMILIES in FOMU Antwerpen

ROBERT DOISNEAU (1912- 1994, France)
BROERS, RUE DU DOCTEUR LECÈNE PARIS 1934

MAYARA FERRAO (1993, Brazil)
ALBUM DE DESESQUECIMENTOS
(album van het ont-vergeten)
In het verleden was het vrijen met iemand van hetzelfde  geslacht taboe.
Via AI heeft ze beelden gegenereerd die zwarte inheemse vrouwen elkaar kussen.

DIANE ARBUS (1923-1971)
A GIANT SON AND HIS PARENTS 1970
Als fotograaf laat ze het ongemak binnen families zien.
In haar werk zie je de betrokkenheid en de gevoeligheid
van de mensen voor de lens.

A YOUNG BROOKLYN FAMILY 1966

De jonge ouders hebben zorgelijke blikken.

De baby en de zoon (met verstandelijke beperking)

zorgen voor veel zorgen.

LEBOHANG KGANTE (1990, Zuid- Afrika)
KE LEFA LAKA: HER STORY 2022
Haar moeder is gestorven. In de inboedel kwam
ze foto's van haar moeder tegen van jong naar oud.
Ze besloot zichzelf in de oude foto's te plaatsen.
Zodat zij en haar moeder een twee-eenheid worden.

LEE SHULMAN (1973, UK) &
OMAR VICTOR DIOP (1980, Senegal)
BEING THERE 2023
Lee had een verzameling kleurendia's vanfamiliebijeenkomsten en feestjes.
Gekocht op tweedehands winkeltjes. Omar heeft zichzelfin de dia's gefotoshopt.
Ze hebben juist foto's van blank gezelschappenuit de jaren 50 en 60. 
Diop is de vreemde eend die door anderenwordt genegeerd.

MOUS LAMBARAT (1983, Maroc)
MAM SEES EVERYTHING 2019
De modefotograaf heeft zijn moeder 
voorzien van een carnavalsbril met
roodgelakte nagels.
Hij ziet zichzelf nog steeds als een
kind dat speelt met wat voorhanden is.

 

CARRIE MAE WEEMS

THE HEART OF THE MATTER is de titel van het overzicht in het FOTOMUSEUM ANTWERPEN

van de fotograaf CARRIE MAE WEEMS (1953, USA). Zij is vaak zelf onderwerp, gids en muze in haar foto's. Ze werkt graag in series, mede om fotoboeken te publiceren.

Hieronder staan foto's uit THE KITCHEN TABLE STORIES.(1990)

De eerste foto's zijn met haar dochter. De foto's spreken voor zichzelf.

 

Ook haar echtgenoot moest meespelen. Ze spelen voor de camera over de kloof die tussen hen steeds groter wordt.

 

Nu zie je enkele foto's uit het album THE HEART THAT MATTER.

naast de familiefoto's is er een serie waar zij kijkt naar het licht.

Wij zien haar op de rug.

Er is ook een serie waarin zij staat voor musea.

HET LOUVRE PARIJS

GUGGENHEIM MUSEUM BILBAO

BRITISH MUSEUM LONDEN

MU.ZEE in OOSTENDE

Het MUZEE in Oostende is al lange tijd dicht wegens renovatie.

In de Venetiaanse Gaanderijen zijn tijdelijk diverse tentoonstellingen

met werken uit de museumcollectie.

            De kunstenaar WIM DELFOYE (1965) is een kunstenaar die verrassende en vaak 

            humoristische werken maakt door alledaagse voorwerpen om te zetten in klassieke 

kunsten.Zo zie je hieronder pijpleidingen steunend op porseleinen dragers.

CHANTIERS 1994

MERCURE RORSCHACH 2012
Dit beeldje is opgebouwd met afbeeldingen van Mercurius

                                     (herkenbaar aan de vleugels aan de voeten). De Rorschachtest

                                     is bekend om geestelijk gehandicapten te vragen wat zij zien
                                     in een tekening die bestaat uit twee identieke vormen.

                                     Je kunt het niet laten om de test zelf te doen.

In het depot zijn een aantal werken uit de collectie bijeen geplaatst.

NADI NAVEAU (1975)
HUGH A BULL 2000

NADI NAVEAU (1975)
HUGH A BULL 2000
De bovenste hond heeft de pan op zijn kop,
de onderste de deksel.

PASCALE MARTINE TAYOU (1967, Kameroen)
LES SAUVETEURS 2012
De figuren zijn gekleed als de (ex)kolonisten.
De titel in het Nederlands: De Redders.
Het lijken meer profiteurs.

JACQUES VERDUYN (1946)
NEGEN GODINNEN 2001

ALINE BOUVY (1974, Luxemburg)
I'M NOT INTERESTED IN HUMANS THIS DAYS 2015

DODI ESPINOSA (1985, Mexico)
CASSIUS CLAY 2019

 

BRUSK en GROENINGER MUSEUM

Het GROENINGER MUSEUM heeft een nieuwe tentoonstellingsgebouw geopend, genaamd BRUSK.

Het zijn twee grote zalen: 

-een immersieve rondgang door oude wetenschapsboeken en geografische kaarten. Vooral gericht op jongeren. Breedbeeld (Brugge van 900 - 1550 met internationale handel)heet deze tentoonstelling.

- Latent City van REFIK ANLADOL (1985, Turkije, woont en werkt in Californië).

Hij is hoogleraar in AI en heeft een ontwikkelingsbureau waar hij en zijn medewerkers de AI-methode aanstuurt op het maken van schitterende video's. Hij verzamelt honderden digitale foto's van steden.

De foto's vergroot hij in duizenden pixels en geeft de computers opdracht er beweging in te brengen.

In het museum staan moderne kunst tussen de religieuse schilderijen van Van Eyck, Rubens en

Jordaens, etc.

PATRICIA PICCININI (1965, Sierra Leone, werkt en woont in Australië.
TOGETHERNESS

NELE VAN CANNEYT (1973)
INNERLAND #8

SOFIE MULLER (1974)
AL/LXIV/18 (2018)

                                            Het beeld is gemaakt van albast (wit en bruin).

                                            Het bovenste hoofd kan je zien als masker.

                                            Het kan ook tonen hoe wij mensen verschillende 

                                            uitdrukkingen tonen: oprecht of schijn.  
 

NICOLA L. in MHKA (Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen

MUHKA heeft een groot overzicht van de werken van NICOLA.L. (1932 -2018). 
Zij was een Franse kunstenaar die de grenzen tussen kunst, objecten en peformances.
In de jaren 60 maakte zij zachte sculpturen, veel van delen van het menselijke lichaam.
De menselijke delen zie je ook terug in de meubels die ze maakte.
Ze maakte furore met haar performances. Met de blik van nu zijn ze knullig en amateuristisch.
de attributen en kleding van de diverse performances zijn bewaard gebleven.
Zoals veel kunstenaars die filmpjes maakten in de jaren '70 zijn ze oubollig met horror of science fiction.

In de jaren 70 werd zij vaak uitgenodigd om performances te organiseren in  de musea, zoals
- SILENCE (1971) waarbij zes personen hun hoofd in het doek staken terwijl hun lichamen achter een wand stonden.
 - TERRE (1974) Op de grond lagen de mensen in plastic. Later toont ze de 'pakken/bedden' aan de wand.

In 1976 toonde zij in Antwerpen THE RED COAT.

Zo'n 12 mensen liepen in hun 'regenpakken' die aan elkaar waren vastgemaakt.

In allerlei steden werd de ze performance gentoond.

De pakken van een performance zijn opgenomen in dit schilderlandschap.

De expositie kreeg de titel: TOEN DE AARDE DE ANDERE KANT OP DRAAIDE.

Zij schreef die zin in een graphic novel die ze maakte toen ze enige tijd in gevangenschap in Beiroet zat. Daar maakte zij de tekening hieronder waarbij het menselijk lichaam in stukken is verdeeld.

In de jaren 80 begon zij meubilair te maken. Zij bouwde het object op door losse lichaamsdelen.

RED LIPS LAMP 1969