FOTOMUSEA

In Den Haag zijn de nominaties en prijswinnaars van de zilveren camera te zien.
Nieuwswwaarde en fotoesthetiek gaan niet altijd samen, maar een aantal jonge fotografen hebben een goed gevoel voor compostie.

In FOAM is nu werk te zien van de snapshotkoning WeeGee

Hij struinde de straten van New York af en legde het leven vast dat de meesten van ons niet van nabij kennen.

Veel vermoorde en gewonde mafiosi. De politie was graag bereid om WeeGee behulpzaam te zijn bij het maken van zijn foto's.
Ook het nachtleven legde hij vast.Strippers met hun bewonderaars die niet herkend willen worden.

Van Abbe Museum

Na twee jaar was het weer eens tijd om het mooie Van Abbe Museum in eindhoven te bezoeken. Er was genoeg: Plug In 1: een deel van de collectie in een nieuwe opstelling. Mix 3: politiek en kunst in het werk van 'jonge'kunstenaars en El Lissitsky en tijdgenoten.
Het viel niet mee. Niet de ogen maar de hersens moesten het werk doen.
Van Aernout Mik waren de video's te zien die een succes waren op de Biennale van Venetie. Wij vonden het werk dat het SM Amsterdam heeft aangekocht fascinerender.
Lissitsky blijft interessant al was de opstelling niet publieksvriendelijk.
Mladen Stilinovic beviel ons het beste. Zijn eerste zaal ging over de absurditeit van het geloven in papier geld.



Vanaf het plafond hingen honderden Eurobriefjes te wapperen. Op de grond lagen munten verspreid en de werken maakten de geldhandel belachelijk.

In een andere zaal stonden massa's foto's van mensen die lange afstanden moeten afleggen om spullen te (ver)kopen. Ze stonden in twee rijen achter elkaar. Op de achterkanten stonden berichten uit de kranten waarin de regering uitlegt dat het economisch fantastisch gaat. Kunst en statement ineen!

Stedelijk Museum CS

Ze zijn hot,het duo Allora & Caldzadilla. In het stedelijk is hun nieuwste werk te zien: Never Mind That Noise You Heard. Veel video's waaronder Returning a Sound uit 2004. Een jongen rijdt langs de kust van Porot Rico. op zijn uitlaat is een trompet gemonteerd. De berijder is een activist, de rit en het trompetgeluid zijn een politiek statement(?)



Het werk Sediments of Speech is speciaal voor deze lokatie gemaakt. Twee rotsachtige voorwerpen met tunnels. In de ruimte klinken operastemmen. Zij zingen toepsraken van Martin Luther King, de Danai Lama en anderen. Politiek en kunst, voelt u wel


http://www.stedelijk.nl/content/allora%20&%20Calzadilla-webfilm.wmv

Tobias Rehberger heeft een installatie en een wandschildering in een lange zaak geplaatst.

Een samengaan van kunst, design en architectuur. Een genoegen om te ervaren.

http://www.stedelijk.nl/content/Tobias%20Rehberger-webfilm.wmv




De Monique Zajfen Collection heeft nieuwe werken aangekocht. Ze zijn te zien in de expo Eyes Wide Open. Veel werken, nieuw en ouder werk van vele kunstenaars.
Een paar verrassende aankopen, zoals van Martin Kippenberger, Luc Tuynmans en Aernout Mik en Dutch Girl van Lisa Yuskavage(hierboven).

http://www.stedelijk.nl/content/Eyes%20Wide%20Open.wmv

DANIEL RICHTER

In het Gem een prachtige expo gewijd aan de jonge Duitse topper Daniel Richter.
De veelzijdigheid van de kunstenaar kwam naar voren, zijn beeldenrijkdom en zijn plezier in schilderen. Veel grote doeken met figuren die als door een infraroodkijker gezien worden.


Dit doek roept onmiddellijk 11 september in herinnering: de mensen die uit het WTC Ny springen.

DAKLOZEN ON ICE

Het Ro-theater en Vis a vis tekenden samen voor deze locatievoorstelling in Las Palmas. Helmert Woudenberg schreef de tekst. En die was niet best.Een verhaaltje van niks, met teksten als uit een soap.
Maar de acteurs zetten onder leiding van regisseur Piet Kramer een spektakel neer dat geen moment verveelde. Een voorstelling voor een groot publiek. Hoogtepunt was het wegschuiven van een hele tribune waardoor een politieauto de ijsbaan op kon rijden. De grens tussen echt en spel was meermalen onscherp, evenals de lijn tussen improvisatie en toneel. Prima Avondje.

GODS WACHTKAMER

Carver in de grote zaal, dat vonden we niks. Dus hebben we de traditie dat we elk jaar naar de voorstelling van Carver gingen doorbroken. Nu stond de groep weer in de kleine zaal. Gerard Jan Rijnders had de tekst geschreven en voerde de regie. Het idee was als vanouds van Beppie Nelissen. Het thema: zorg voor demente moeder.
Joke Tjalsma zette een uitstekende moeder neer, maar de anderen werkten we hard, maar het was zo bedacht, het rook nog zo erg naar de repetitietijd.
We vonden het niks. Carver is ons nu echt kwijt als publiek.

FILMFESTIVAL Rotterdam

GLORY TO THE FILMMAKER

Kitano heeft een respectabel aantal films gemaakt. Daarin speelde hij vaak de zwijgzame maar meedogenloze held. Daarnaast is hij in Japan beroemd door zijn diverse televisieshows. Nu hij oud is, neemt hij zijn eigen oeuvre en persoon stevig op de korrel. Tal van scenes zijn te herleiden tot zijn films, figuren uit zijn tv en filmwerk spelen hier een heel andere rol en de tv-worstelaars zijn ook van de partij. Waar vroeger het Kitanopersonage vliegensvlug en gewelddadig zijn vijanden overmeesterde, is nu een ijzeren replica aanwezig die de klappen opvangt.



NO COUNTRY FOR OLD MEN

De nieuwe van de gebroeders Coen gaat op het festival in Nederlandse premiere.
De vaste acteurs ontbreken, maar Jones en Bardiem zijn enorm goed op dreef.
Jones is de bijna gepensioneerde sherriff en Bardiem de keiharde killer die met een hogeluchtdruktank door Texas reist om daarmee alle deuren te openen.
Een echte Oscarwinnaar


CLEOPATRA

Bressane is een Braziliaanse filmmaker die eigenzinnige films maakt. In decor en aankleding is er een merkwaardige mix te zien tussen opera en camp. De spelers lijken amateurs. Het verhaal kent de bekende ingredienten maar worden opgediend met een vervreemdend effect.

REALISTEN 08 PASSENGERS TERMINAL ADAM

Galerie Rademakers zond ons een uitnodiging voor de jaarlijkse presentatie van kunstenaars die realistische/figuratieve kunst maken.
Het aanbod was zeer divers. Een paar Willinks(prijs op aanvraag),Helmantel(75.000)
Rolink, Berendse etc.
Veel stillevens,landschappen en portretten. Rademakers zelf had weer een mooie stand met Vogels, Huisman en Hermes.


Sommige galeries pakten fors uit, grote ruimtes stampvol met hun werk van hun kunstenaars. Er zat ook veel werk bij waar wij op uit gekeken zijn, zoals de fijnschilders die'speelse, surrealistische'voorstellingen maken.
Verrassend was het werk van o.a Sanders
alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161949559812662834" />
Veel jonge kunstenaars zoeken de grens op tussen kunst en kitsch, zoals Smit met haar gebruik van (half)edelstenen in haar beelden van huisdieren

VIELFALT - JAKOP AHLBOM

Het vorige seizoen kreeg deze voorstelling alleen maar lof toegezwaaid. Helaas was hij toen niet meer in de omgeving te zien.
Gelukkig kregen we een tweede kans. Ook dit seizoen toert de voorstelling door Nederland. Zaterdag 19 januari konden wij zien waarom iedereen die voorstelling zo goed vond.

Het begin is vrij flauw. Een goochelaar vertoont zijn kunnen, vraagt een vrouw uit het publiek hem te assisteren. Zij gaat de verdwijnkist in en is verdwenen. Goochelaar af, vriend blijft radeloos achter.
Daarna wordt de voorstelling steeds surrealistischer. Er verschijnen meisjes uit de spoelbak, er verdwijnen er in het tv-toestel. Worstelende mannen worden verzwolgen door een sofa.



En daar is de goochelaar weer. Zijn lange benen kunnen niet buigen. Hij stapt over tafels, bars en meisjes heen met geweldige zwaaien van zijn benen. grappig en gevaarlijk.



Het is een van de beste voorstellingen sinds tijden.

FERNANDO LAMEIRINHAS

In de jaren zeventig ging ik graag naar de concerten van Sail Joia, een groep die bestond uit amerikanen, portugezen, nederlanders en zuidamerikanen. Ze maakten een prachtige mix van jazz en pop met zuidamerikaanse ritmes. Fernando en zijn broer zaten daarbij. Na een jaar of tien bleek hij nog steeds muziek te maken en ben ik hem gaan volgen.Op cd en tijdens concerten. De groep veranderde nogal eens van samenstelling maar de bas was altijd in handen van fernando's broer.

Al een aantal jaren maakte hij een theatertournee en mixt hij zijn 'fado'-muziek met Nederlandse invloeden. Zaterdag 7 januari zagen we hem bezig in de kleine zaal van Kunstmin. Hij was verkouden, dat was soms te horen. Erger was het dat het concert vooral erg Nederlands werd, grappige inleidinkjes, meezingstukjes en vooral de behoefte om te behagen. Dan haken wij af. Jammer.

FONTANA'S KERAMIEK

Fontana is bekend van zijn schilderijen waarin hij met mes of priem gaten of scheuren maakt. In zijn keramiek doet hij dat ook. Hij beweert dat hij zo buiten en binnen verbindt. Zal wel. De voorwerpen zijn nietszeggend, maar op een fantastische wijze tentoongesteld. Hulde.

DE JAREN ZEVETIG

In het Noord Brabants museum is nu een expo gewijd aan de jaren zeventig. De voorgaande decennia waren al aan de beurt geweest. Het is een aardige tentoonstelling met veel oja's bij het zien van de voorwerpen, behang, kleding, meubelen, sportlieden en politici. Aardig maar niet meer dan dat.

ELINE VERE

Marianna Kraakman kende ik uit de film. Op het toneel had ik haar nog nooit gezien. Maar wat een actrice! Ze staat bijna drie uur lang op het toneel en schakelt snel van de ene emotie in de andere op een meer dan geloof waardige wijze in haar rol van Eline Vere.

De bewerking van boek van Couperus naar Haags toneel is al meer gedaan door het Nationaal Toneel. Deze voorstelling heeft vaart en een fraai taalgebruik, ietwat ouderwets(courant, zelve) maar helder en het verhaal blijft goed overeind.
Al is de rol van Vincent naar voren gehaald, zowel letterlijk als figuurlijk.
En ligt het accent niet op de familie maar op de vrienden en vriendinnen van Eline.

Nadrukkelijk is in het tweede deel dat in Brussel speelt de tante aanwezig. Zij introduceert Eline in de artistieke wereld, brengt haat de lesbische liefde bij en brengt haar aan de morfine.

De dood van Eline is mooi vertraagd vormgegeven, terwijl achter haar het tableau van de vrienden zichtbaar is die zich allemaal gesettled hebben en burger zijn geworden.

HANS HOF ENSEMBLE

1 DECEMBER IN DE KLEINE ZAAL VAN KUNSTMIN IN DORDRECHT DE VOORSTELLING
WORDT AAN GEWERKT VAN HET HANS HOF ENSEMBLE.
HET VERHAAL IS SIMPEL. JONG PAAR BOUWEN SAMEN EEN HUIS, GAAN ER WONEN, VERVREEMDEN VAN ELKAAR, GAAN UIT ELKAAR, MAN NEEMT DEEL VAN HUIS EN GAAT OP ZICHZELF WONEN.
DE TWEE DANSERS EN DE DRIE MUSICI MAKEN ER EEN FANTASTISCHE VOORSTELLING VAN WAARBIJ HET DECOR CONSTANT VERANDERT. KLASSE !

BLOEDVERWANTEN

OP 22 NOVEMBER IN DE KLEINE ZAAL VAN DE ROTTERDAMSE SCHOUWBURG DE VOORSTELLING BLOEDVERWANTEN GEZIEN. EEN BEWERKING VAN DE ORESTEIA DOOR SUVER NUVER EN MAX.
ZE HEBBEN HET VERHAAL NAAR HOLLAND GEHAALD. HET SPEELT IN DE JAREN VIJFTIG(DE THUISKOMST- PA VERMOORD DOOR MA) IN DE JAREN ZEVENTIG(ORESTES DOODT MA) EN DE JAREN NEGENTIG(EEN RELATIESPEL OM VERBORGEN SCHULDGEVOELENS LOS TE KRIJGEN).
SOMS HILARISCH, SOMS SERIEUS. EEN GOEDE VOORSTELLING

Affordable Art Fair

Toevallig gezien dat deze beurs in de Westergasfabriek te Amsterdam gehouden werd.
Een kleine overzichtelijke beurs met galeries uit Nederland, Engeland, Belgie en Frankrijk.
De werken mochten niet boven de € 5000,-- kosten.
Veel bekend galeriewerk, maar ook verrassingen.
Zoals moderne kunst uit China aangeboden door het Londense Artrepublik


'
Werk van Helen Owen door GV Art



Galeries om in de gaten te houden zijn Art Rijbroeck, met name het werk van Diana Kortbeek, Galerie Annee met Robert Fortgens -->



Galerie Rademakers stak voor ons boven de rest uit. Lekker fotowerk van Carli Hermes
en mooie doeken van Aernout Overbeek en vooral Marleen Vogels. Die wordt groot.

CHINA NOW

hedendaagse kunst uit china


chi peng

Het Cobra Museum toont dat de moderne kunst in China een hoge vlucht neemt. Zowel in fotografie, beelden, installaties en schilderijen zie je het vakmanschap gecombineerd met een soort gretigheid die je bij ons niet vaak meer vindt. Grote Klasse.


DAJUN WANG

MINJUN

SCHILDER S VAN DE ZIEL

In het Singermuseum te Laren in najaar 2007 een deel uit een particuliere verzameling te zien. Deze Franse verzameling concentreert zich op de periode 1850- 1920 en dus zitten er veel symbolisten bij.

Op de rand van kitsch is het werk soms door het verlangen de natuur te vullen met mysterie en droom, zoals in het werk van Osbert.


De grootste ontdekking naast Beronneau en Point was Levy Dhurmer.
persephone

eva

Salome

portret van Dhurmer door Rodenbach