De schrijver, dichter, filmer en beeldend kunstenaar Jean Cocteau(1889-1963) werd geboren in Menton en bracht een deel van zijn jeugd door in Villefranche. Hij was een van de eersten die vanuit Parijs naar de Cote d'Azur trok. In 1955 trof hij de kapel St.Pierre verwaarloosd aan. Het gebouwtje aan de haven deed dienst als opslag voor visnetten. Hij nam het initiatief om de kapel in ere te herstellen en voorzag het van muurschilderingen, gewijd aan Petrus=St.Pierre.
In zijn muurschilderingen en schilderijen is goed te zien dat hij beinvloed is door de Egyptische kunsten, zij het dat hij een sierlijke gebogen lijn gebruikt.
DE KAPEL. Petrus was net als veel van de discipelen oorspronkelijk een visser. Christus kwam over het water lopend naar hun boten en zei dat ook Petrus dat kon als hij vast in zijn geloof was. Aanvankelijk lukte het hem over het water te lopen, totdat hij twijfel kreeg. Engelen schoten te hulp om hem overeind te houden, Christus kijkt glimlachend toe.
PETRUS LOOPT OVER WATER(detail)De andere muren laten ook fragmenten uit het leven van Petrus zien, zoals
PETRUS WORDT GEGREPEN NA DRIE MAAL KRAAIEN VAN DE HAAN
De entree kent links en rechts schilderingen van het 'kerk'volk. De vissers en hun vrouwen (let op de ogen in de vorm van vissen).
De overzijde toont zigeuners, het dansende meisje is de dochter van een vriendin en de gitarist is Django Reinhardt, een vriend van Cocteau.
Min of meer tegelijkertijd kreeg hij het verzoek de trouwzaal van Menton in te richten.
Cocteau koos voor een theatrale opstelling, met rood pluche stoelen voor het publiek,
een podium voor de ambtenaren en rode gordijnen voor en achter.
De entree kent links en rechts spiegels met daarin geschilderd Brigitte Bardot als Marianne, het symbool van Frankrijk.
De achterwand van de trouwzaal toont een vrouw die de zon als hoed draagt, zij moet het geluk in huis brengen en voor het nageslacht zorgen. De man is een visser, zoals te zien is aan zijn oog en aan zijn oorring. De figuren vult hij op met decoratieve tekens die het geheel een klassieke en mythologische sfeer geven
TROUWBORDESDe linkerwand toont de geschiedenis van Orpheus en Euridyce. De dichter kijkt verrast om als hij zijn geliefde niet meer hoort zingen en zo verliest hij haar ten tweede male. Om hen heen zien we centaurs, half mens/half dier. Zonder liefde wordt een mens een dier en dieren vermorzelen elkaar en zichzelf.
De rechterwand toont een gelukkig bruidspaar te paard op weg naar hun toekomst. Daarnaast twee families, een gelukkig omdat hun zoon een goede partij trouwt, de ander is boos en jaloers, hun zoon blijft ongetrouwd achter. De figuren zijn Arabisch. In Menton waren toen al veel Pieds Noir onder de bevolking.
