ABV24: DE ARSENALE

In de Arsenale lijkt het aanbod gevarieerder.

In de entreehal hangt het neonwerk dat het thema van deze expositie werd.
De maker is CLAIRE FONTAINE, een duo dat in Italië woont en werkt.
Ze willen met hun kunst de onmacht van de politiek aan de kaak stellen.

Deze astronaut aarzelt om naar binnen te gaan.
De maker is YINKI SHONIBARE (1962, GB).
Hij gebruikt voor zijn beelden Dutch Wax (een fel bedrukte stof,
die nog steeds geliefd is in de Afrikaanse kledingindustrie. 
De stof staat voor hem symbool voor de koloniale tijd,
die nog steeds invloed heeft op de Afrikaanse staten.

GRETA SCHÖDL (1953, Oostenrijk)
Haar werk ontstaat door het werk te voorzien van tekst.
MARMO BASSO 2023
De naam van het gesteente staat rondom de steen.
De letter O is vervangen door gouden stippen.

PICCOLO MARMO ROSATO 2020
Het handschrift is klein gehouden.
Ook hier zijn de O's in goud gezet.
Door de kleur van de inkt ontstaat een landschap.

RIVER CLAURE (1997, Bolivia)
is een fotograaf die met humor reflecteert op de
Boliviaanse cultuur die traditioneel wil blijven en met de tijd meegaan.

Een kimono van papier in een Boliviaanse woestijn.
Een hint naar de titel van de expositie: Foreigners Everywhere.

 

ANA SEGOVIA (1991, Mexico)
VANOMOS CON PANCHA VILLA 2021
Na haar kunststudie in Chicago legde hij zich toe op de Mexicaanse films uit de jaren 50.
Die films waren zwart-wit. Stills uit die films bewerkt zij in een poppy stijl.
Ze steekt de draak met de macho-cultuur die vanzelfsprekend in die oude films aanwezig is.
Naast schilderwerk maakt ze ook films. Toreadors helpen elkaar in de schitterde pakken,
een speelse klap voert tot een stevig gevecht.

SALMAN TOOR ( 1983, Pakistan)
THE BEATING 2023
Gezien zijn seksuele geaardheid vluchtte hij naar de USA.
Daar studeerde hij aan het Pratt Institute New York.
Aanvankelijk werkte hij in een stijl die terug ging op de 17e eeuwse Nederlandse meesters.
Later ging hij werken maken die terug grijpen op zijn homo-zijn. De kleine doekjes zijn vooral met groen verf gemaakt. De feestjes, de stiekeme vrijerij in de parken en het geweld tegen afwijkend seksueel gedrag zijn zijn onderwerpen.

SUSANNE WEGNER (1915- 2009, Oostenrijk)
In 1950 emigreerde ze naar Nigeria, waar ze zich de Yoruba cultuur.
Samen met Nigerianen realiseerde ze grote beelden, herstelde tempels en muurschilderingen.
Later leerde ze de Casava-batik techniek. In het werk hierboven is deze techniek te zien.
De rode en zwarte kleuren tonen een uitbundig geheel, waarbij de grote figuren goden voorstellen.
De platte figuren en stripachtige ledematen en ogen horen bij de Yoruba-cultuur.

SANGODARE GBADEGESIN AJALA (1948, Nigeria)

                                                                         , Dancer walking on a nail
     Sangodare is een aanduiding voor zijn  hoge priesterschap (van de Yarubodondergod). 

     Daarnaast was hij kruidendokter en kunstenaar. Hij gebrui rijke complexiteit van de Yarubo-cultuur,       de kosmologie, de rituelen en zijn   eigen spirituele praktijk. Hij was een van de eerste geadopteerde

     zoon van Susanne Wegner.

   Zijn opmerkelijke kunst couniceert de rijke complexiteit va kosmologie en rituelen zoals ervaren door zijn eigen spirituee paktijk

, Sacrifice for Iroko, God and Tree

Sonponna ou Qbaluayé

IVAN ARGOTE (1983, Columbia)
Tegenwoordig woont en werkt hij in Parijs.

                                                   Het liefst werkt hij site pesific. De kleine  werken

                                                   komen voort uit zijn herinneringen aan zijn jeugd.

KILUANJI KIA HENDA (1979, Angola)
In zijn bijdrage aan de Biennale laat hij zien dat in Angola de huizen
in de welgestelde wijken voorzien zijn van hekken die diefstal en geweld
moeten voorkomen. De foto's vormen compositorisch één geheel.
Het werk is niet documentair maar kunstzinnig.

In deze installatie heeft hij met de hekken een ondoordringbaar geheel gemaakt.
Tegelijkertijd is elk hekje heel fragiel.

JOSHUA SERAFIN (1995, Filipijnen)

Hij woont en werkt in Europa. Hij treedt op als queer performer.

Op de Filipijnen is queer-zijn normaal. In het westen ervaart hij tegenstand.

Daar gaan zijn choreografieën over en zijn video's.

THE VOID 2023

OMAR MISMAR (1986, Libanon)
Hij maakt mozaieken van wat hem op straat opvalt:
zoals een balkonhek of het plaatsen van een kunstwerk in een muur.  

 

BARBARA  SANCHEZ- KANE
PRET A PATRIA (2021)
Als couturier heeft ze naam gemaakt met haar progressieve kledinglijn.
Daarnaast is ze installaties gaan maken die als decor fungeren bij (mode)performances.
Pret a Patria was allereerst als alternatief bedoeld voor de uniformen van het leger.
Daaarna maakte zij dit beeld waar de hiërarchie in het leger wordt geparodieerd.

                                                                                   

ARAVANI ART PROJECT
In 2016 richtten een groep indiase trans-en cisvrouwen dit project op
met als doel kunst te maken die alle kleuren van de regenboog gebruikt om
een goed en vrolijk beeld te geven van de onderdrukten.
DIASPORA 2024

DOMENICO GNOLI 1970 USA
SOUS LA CHAUSSURE 1967

ART BIENNALE VENETIE 2024(ABV24) PAVILJOEN GIARDINI

Onder de titel FOREIGNERS EVERYWHERE heeft de organsiator ADRIANO PRENDOSA tot thema gekozen. Zijn doel was en is om de westerse bezoekers kennis te laten maken met kunstenaars uit de zuidelijke werelddelen. Het is een mix geworden van hedendaagse kunst en volkskunst. In het centrale paviljoen in de Giardini(tuin) en in de Arsenale (vroegere marinebasis) zijn een grote aantal kunstwerken te zien, variërend van schilderkunst tot performance, van textielkunst tot video en beelden tot installaties. Hieronder welke werken ons opvielen:

GUILIA ANDREANI (1985,IT)
LA SCOLA 2023 acryl
Het is duidelijk te zien dat ze werkt met oude foto's die zij naschildert en bewerkt tot een surrealistisch beeld. Ze legt er haar herinneringen in of zoekt naar toevoegingen die intrigreren.

PRETTY VAGANT 2024

CONVERSATION WITH A GHOST

PAULA NICHO CUMEZ  (1955,Guatemala)
SALVIDO AL SOL  2023
Zij combineert haar Maya -achtergrond met moderne schilderkunst.
De vrouwen die zij hier toont aanbidden de Maya godinnen.
Ze zijn naakt, maar hun huid is bekleed met oude Maya-motieven.
Als kind mocht zij naar school niet haar traditionele Maya-kleding dragen,
nu dragen deze vrouwen het virtueel.

MI SEGUNDA PIEL 2023

LIZA COLINS (1968, USA)
RAINBOW MOUNTAINS, MOON 2023
Dit enorme wandkleed is kenmerkend voor haar stijl.

JOSIA MANZI (1933- 2022, MALAWI)
NIFTI WOMAN WITH SNAKE 1990
Kenmerkend voor zijn beelden is het puntige hoofd.
De slang ( met voeten) kronkelt om haar lijf en dring haar lichaam binnen.
Vrouwen en slangen spelen samen een belangrijke rol in Afrikaanse verhalen.

EDUARDO TERRAZAS (1936, MEXICO)
11-91 (1972)
Hij behoort tot de eerste Zuid-Amerikaanse kunstenaars die abstract werk maakten.

PUPPIES PUPPIES
(Jade Kuriki Olivo, 1989, USA)
WOMAN

                                                               

VICTOR FOTSO NYIE (1990, CAMEROON)
GIOGIA 2023 en MALINCOLIA 2020 
Hij woont en werkt in Italië. De traditionele beeldhouwkunst is in zijn werk te herkennen.
Hij maakt de beelden in klei, bakt ze twee maal en de derde maal voorzien van een goud laag.
De modellen drukken sterke emoties, zoals zijn zussen hier boven en hier onder.

BERTINA LOPES (1924-2012, Mozamb)
LAST SUPPER 1964
Ze verhuisde naar Italië en begon daar haar carrière als beeldend kunstenaar.
Ze beperkte zich tot schilder- en beeldhouwkunst. 

Niki St Phalle in Duisburg en Kunst in Zutphen

LIFESAVER 1989/93

NIKI DE SAINT PHALLE  (1930-2002, USA/FR)

& JEAN TINGUELY (1925 -1991, Zwitserl)

Niki is wereldberoemd geworden door haar NANA's,

enorme, felgekleurde vrouwen met dikke billen en grote borsten.

Jean maakte furore met zijn bewegende machines, gemaakt uit schroot.

MARIELLE IN DE ZON 2002
JOS LOBEE 
Zutphen is een prachtig, historisch stadje met opmerkelijlk veel beelden. 

De maker is niet bekend. Het siert de poort naar het Oude Bornhof

In de prachtige Walburgiskerk in Zutphen is een Librije te vinden.
In 1564 besloten de twee kerkmeesters dat in de kerk een bibliotheek moest komen
toegankelijk voor de burgerij en de geestelijken. De meeste boeken bevatten Latijnse teksten.
Naast religieuze werken was er ook aandacht voor filosofie, bijvoorbeeld werk van Erasmus.
Doordat er regelmatig boeken gestolen werden lagen de boeken aan kettingen.

,

De kerk was oorspronkelijk katholiek. Toch zijn er in de bibliotheek boeken te vinden 

die uit hervormde kringen kwamen. In deze fraaie, lederen omslag zijn kleine aanwijzingen

zichtbaar die symbolen zijn voor de hermvermden.

De meeste boeken zijn incunabelen.

Dat zijn boeken die tussen de manuscripten(handgeschreven) en gedrukte boeken(met losse letters) 

gemaakt werden met tekstblokken uit hout gesneden. De versieringen en kantlijnen waren handwerk.

De pilaren hebben kleine versieringen in het bovengedeelte, opmerkelijk zijn de kleuren origineel. 

Rond één pilaar zijn de vier evangelisten te zien. Een ander met heiligen.

Zoals hierboven Sint Catherina, herkenbaar aan het rad en het zwaard, die gebruikt zijn 

bij haar marteling.

Deze figuur is onduidelijk. Vermoedelijk is dit Alexander de Grote,
gezien de kleding en muts.

 

Nog opmerkelijker is deze vrouwfiguur.
Ze toont haar geslacht. Het zou kunnen zijn, 
dat zij symbool is voor vruchtbaarheid.

RUTH HEBITZ COHEN (1969, Israel)
Een gedreven kunstenaar met als thema de vrouw.
Bewust niet de schoonheid, maar het innerlijk proberen vast te leggen.
Ze schildert, tekent (vooral in boeken die ze aan het lezen is) en video's.
In Museum DAT BOLWERCK  toont men het liefst kunstenaars die buiten
 het gangbare circuit werken en hun thema's steeds opnieuw creëren op andere wijzen.