Het grootste oppervlak voor de Biennale Lyon is een loods LES GRANDES LOCOS.
Ooit werden hier de locomotieven opgeslagen en gerpareerd. Nu wordt de hal gebruikt voor
optredens, disco's etc.
LEILAH BABIRYE (1985, Uganda ->USA) maakt sculpturen die zij maakt uit hout, koper of keramiek en die 'versiert' ze met spullen die ze op straat vindt. Haar werk gaat terug naar de beelden van voorouders in het verleden. als de werken af zijn, ziet zij daar echt bezielde figuren.
SERWAH ATTAFUAH (Australië) is een 3D-kunstenaar.
Zijn inspiratie komt uit de games en science fiction.
BETWEEN THIS WORLD & THE NEXT 2024
METTE STERRE (1983, NL) presenteert een uitbundige installatie:
HUMMELMANIA PARADISE (2026)
HUMMELMANIA PARADISE (2026)

HUMMEMANIA 2024
De figuur is overdekt met elastieken. De kantoorpersonages verbergen hun gezichten met uitbundige pruiken (van elastieken).
In de nieuwe installatie is hij ook aanwezig.
LARA ALMARCEGUI (1972, Spanje->NL) is fotograaf, performer en maker van installaties.
Ze is in haar werken bezig met de natuur en de steden die belaagd worden door afval en klimaatveranderingen. Haar installatieLA MONTAGNE DU FEU 2026 bestaat uit
gruis afkomstig uit open mijnen. Er is anderhalve ton gruis neergestort en er paden in aangeharkt.
Je zou het LANDART kunnen noemen.
Je zou het LANDART kunnen noemen.
MIGUEL ROTHSCHILD (1963, Argentinië -> Berlijn)
Maar liefs 15 meter lang is dit werk: RIO DE LA PLATA 2026.
Het is een bewerkte foto van de 'zilverrivier'. Hij heeft er zilverachtige verf
opgebracht en het doek hang aan ontelbare draadjes waardoor er relief in het werk komt.
Als het ligt valt op de draadjes, lijkt het of het regent.
ELEONORE SAINTAGNAN (1979, België) is een cineast.
Voor de Biennale realiseerde ze de film FIORETTI 2026.
Een man voert gesprekken met dieren over hoe alles kan blijven bestaan op aarde.
De film is gemaakt in de hal Les Grandes Locos.
De installatie PLACING BETS BEYOND THE LINE OF FAITH (2026)
presenteert CANDRANI YULIS (1995, Indonesië). Zij werkt graag
met textiel en laat zich inspireren door de Indonesische cultuur.
Het gebruik van hangertjes lijken de botten van een enorme slang.
Het werk is bijna klaar.
De hekkensluiter van de expo is het werk van LAIA ESTRUCH (1981, Spanje)
Zij heeft een installatie ontworpen met opblaasboten, e.d. Ze maakt graag performances.
Zij zal ongetwijfeld tijdens de opening hebben opgetreden.
Ze heeft al eerder in galeries met opblaaselementen gewerkt.
CARRAU 1,2 EN 3 (2026)


















No comments:
Post a Comment