Toneelgroep De Appel besloot dit seizoen met de grote zaal produktie Het Woud. Het betekende het debuut van David Geysen als regisseur in de grote zaal.
Hij koos voor een in Nederland zo goed als onbekende voorganger van Ibsen en Tsjechov:
de toneelauteur Ostrovski.
Het stuk is enkele malen herschreven onder druk van de bureaucratie. Het eind is daarom ietwat onbevredigend. David heeft het stuk stevig bewerkt al blijft de sfeer en de strekking gelijk. Het is echt russisch theater met pathos, humor en kritiek op het egoïsme van de rijken.
Een neef komt na jaren op bezoek bij zijn tante. Hij doet zich voor als kolonel, want dat hij toneelspeler is, mag zij niet weten. Zijn maatje speelt zijn knecht.
Een nichtje is opgevoed door tante. Deze wil haar uithuwelijken aan een zoon van een niet al te rijke vriendin. Maar nichtje is verliefd op een ander. Zij aarzelt tussen vluchten of zelfmoord.
Neef vraagt haar mee te gaan als actrice. Zij aarzelt, zegt ja, maar haar hart dwingt haar om bij haar geliefde te blijven. Het geld dat neef krijgt en waardoor al zijn zorgen zouden zijn verdwenen, schenkt hij haar als bruidsschat. Even berooid als hij kwam, vertrekt hij weer.
Maar de slotmonoloog hamert het erin. Mensen als zijn tante zijn de toneelspelers, zij doen alsof.
Echte toneelspelers weten wat gevoelens zijn. Als zij spelen, zijn zij echter dan de rijken.
Goed rollen van Sacha Bulthuis als tante, Marieke van Leeuwen en Tim te Winkel als de geliefden en vooral Bob Schwarze en Iwan Walhain als de komieken.
En een droom debuut van David Geysen.
Eens in de twee jaar organiseert Kijkduin een beeldententoonstelling op de Boulevard.
De Israelier Zadok Ben David heeft zijn figuren prachtig op de duinrand gezet.
De Nederlander Bert van Loo gebruikt 
Pepe Gregoire is de lieveling van de nouveau riche. Zijn theatrale werken doen het goed in hallen van theaters, stadhuizen, maar ook hier in de
Voor de tiende keer is Naarden - Vesting vol foto's gehangen. Deze keer onder de noemer Emoticon. Onderverdeeld in hoofdstukken als Paradijs, In memoriam en Beautiful Freak.
Een van de hoogtepunten was voor mij het veld met het werk van Elizabeth Heyert.
Het boek noemt zij "Travelers". De installatie heeft de sfeer van een kerkhof, prachtig.
Nederlandse sterren zoals Willem Duin, alias Mouth.
In de afdeling Paradijs een foto van Morad Bouchakour
en van Diana Blok.
Voorts mooi werk van Gerard Wessel
en van Anke van Iersel
Veel journalistieke foto's. Voor mij daarom een minder geslaagde aflevering.
Een nichtje is opgevoed door tante. Deze wil haar uithuwelijken aan een zoon van een niet al te rijke vriendin. Maar nichtje is verliefd op een ander. Zij aarzelt tussen vluchten of zelfmoord.
Maar de slotmonoloog hamert het erin. Mensen als zijn tante zijn de toneelspelers, zij doen alsof.
n vlakken.