BIENNALE VENETIE 2019 ' MAY YOU LIVE IN INTERESTING TIMES 2

Uitgangspunt is de Arsenale, die voorbeeldig is vormgegeven. Enorme houten kisten voor de video's en platforms voor de beelden. De houten wanden van de kisten voor de schilderijen en foto's en de vloer voor de installaties.
CHRISTIAN MARCLAY

CHRISTIAN MARCLAY (1955, VS) 48 WAR MOVIES 2019
Al eerder was een video van hem te zien op een Biennale Venetië: The Clock.
Een aaneenrijging van filmfragmenten waarin iemand op zijn horloge of op een klok de tijd ziet. Elke minuut heeft een fragment. Nu heeft de kunstenaar op 1 scherm 48 beelden uit oorlogsdocumentaires over elkaar heen geprojecteerd.
De fragmenten zijn op hun geluid gekozen: een afwisseling van stemmen, voertuigen , maar geen bominslagen of beschietingen. Marclay is pas laat met beelden gaan werken, eigenlijk is hij componist/muzikant.

YIN XIUZHEN (1963, China) TROJAN 2017
Ze is beeldhouwer die vooral met textiel werkt. Dit immense beeld van een vliegtuigpassagier in noodsituatie
is aan de achterkant voorzien van een opening, waardoor je het interieur kan zien. De titel wordt daardoor duidelijk.

                                                          JEAN-LUC MOULENE

JEAN LUC MOULENE  (1955, FR)
Hij werd bekend door zijn foto's. Daarnaast is hij tekeningen gaan maken en beelden. Daarbij gaat hij uit van het materiaal.
Zijn ideeën zijn vooral gebaseerd op wiskundige en meetkundige methoden.

                                                    NICOLE  EISENMAN

NICOLE EISENMAN (1965, FR)
Ze is vooral bekend door haar schilderijen. Geleidelijk aan is daar beeldhouwen bijgekomen.

                                                               CAMRON JAMIE

CAMERON JAMIE (1969,VS)
Aanvankeljk maakte hij films waarbij de horror altijd aanwezig was.
Na zijn verhuizing naar Parijs(2003) verdiept hij zich in vergeten Europese folklore.
Knap is hoe hij de maskers bouwt van allerhande materialen.

                                                            HARIS EPAMINONDA

HARIS EPAMINONDA (1980, Cyprus)
Naast foto's en video's maakt zij installaties waarbij ze onderzoekt hoe de 'oosterse wereld' de westerse cultuur heeft beïnvloedt.

   ANTHEA HAMILTON 

ANTHEA HAMILTON (1978, VK)

maakt installaties die tussen binnenhuisarchitectuur en etalage-ontwerpen in liggen.
Ze mengt klasse met kitsch waardoor een ongemakkelijk gevoel opgeroepen wordt:
wat wil ze? is dit mooi of niet?

                                                               ULRIKE MULLER

ULRIKE MULLER (1971, Oostenrijk)
maakt deel uit van de New Yorkse feministische transgender/queer society.
Haar werk is abstract-geometrisch. Lijn en kleur stemt ze op elkaar af.
Haar doel is een nieuw soort feministisch geladen kunst te maken.

                                                             MARI KATAYAMA

MARI KATAYAMA (1988, JP)
lijdt aan een zeldzame ziekte waardoor geleidelijk aan haar lichaam vingers, voeten, delen van de benen en armen afstoot.
Ze maakt van deze handicap gebruik voor haar kunst. Ze fotografeert zichzelf als verleidelijke vrouw, waarbij pas na goed kijken haar misvormingen opvallen.

BIENNALE VENETIE 2019 'MAY YOU LIVE IN INTERESTING TIMES 1

De curator van deze editie, Ralph Rugoff, heeft kunstenaars uitgezocht die zich niet focussen op een kunstvorm en/of onze kijk op de realiteit op losse schroeven zetten. Elke kunstenaar is zowel in de Arsenale als in het Pavillionein de Giardini te zien. Vooral in de Arsenale is voor elke kunstenaar ruimte gecreëerd zodat hun installaties, video's, beelden , foto's en schilderijen op hun best kunnen gezien worden. Zo'n 80 kunstenaars zijn vertegenwoordigd.

GEORGE CONDO (1957, VS) DOUBLE ELVIS 2019

FACE BOOK 2017/18

SOHAM GUPTA (1990, India) UNTITLED 2019
Het hek slaat telkens tegen de muur

ANGST 
sinds 2013 fotografeert Gupta 's nachts de mensen die in de marge van Calcutta wonen.

ED ATKINS (1982, VK) OLD FOOD 2018
Digitale horrorachtige films

CABINET 2018
De kleding uit de films hangt er voor iedereen om ze aan te trekken. Niemand durft.

BLOOM 
Door het hele pavilione hangen tekeningen van Atkins als insect.

ZANELE MUHOLI (1976, ZUID  AFRIKA)
Zij is in haar eerdere werk erg betrokken bij de LHBTQI- community.
Ze maakt voornamelijk zelfportretten. Ze eert in haar serie SEBENZILEsterke zwarte vrouwen, door attributen als hoeden of kapsels te dragen.


De foto's zijn zo zwart mogelijk afgedrukt.

NJIDEKA AKUNJILI CROSBY  (1983, Nigeria)
Vanaf haar 16e woont en werkt zij in Californie.
Ze zoomt in op haar landgenoten. Haar beheersing van de schilderkunst is fenomenaal

MARIA LASSNIG in het Stedelijk Museum Amsterdam

De overzicht-expositie van de Oostenrijkse kunstenaar Maria Lassnig (1919-2014) bestaat uit 200 werken: schilderijen, tekeningen, beelden en (animatie)films.  Dat had wel wat minder gekund, vooral omdat er gekozen is voor een thematische opzet. De werken gaan nu te veel op elkaar lijken.

En dat is jammer, want de meeste werken imponeren door de stijl, het kleurgebruik, de compositie en de voorstellingen. De vrouw staat centraal (vaak zelfportretten) worstelend met onmacht, eenzaamheid en lichamelijk verval. De grondtoon is wanhoop, vaak verstopt achter ironie of (zelf)spot.

Ze is geboren als buitenechtelijk kind en heeft een levenslange band met haar moeder behouden, die haar 'agent 'was. In haar schilderijen is de moeder aanwezig als beschermengel en als kwelgeest.

Het huwelijk van haar moeder was een vechtrelatie. Wellicht daarom is Maria nooit getrouwd en is ze kinderloos gebleven. Na haar zestigste reageerde ze in haar werk op haar kinderloosheid door zichzelf naakt te schilderen terwijl ze probeert een baby terug te duwen in haar baarmoeder.

Haar hele leven heeft ze Korperempfindungsbilder gemaakt: ze schilderde alleen de lichaamsdelen die ze zich bewust was tijdens het werk. Vandaar dat er nauwelijks haar is afgebeeld, want haar voel je niet.

Ze heeft haar kunstopleiding genoten in Wenen (1940-1945). Later is ze naar Parijs gegaan, waar ze veel omging met de dichter Celan. In 1968 verhuisde ze naar New York. Daar leerde ze animatiefilms te maken. Terug in Oostenrijk bleef ze stug doorgaan met haar kunst. Ook al was er een periode waarin haar werk niet gewaardeerd werd. In 1994 brak ze internationaal door dankzij haar deelname aan Documenta 7.

Selbstportrat Expressiv 1945

Balken in het oog 1964
Na de dood van moeder geschilderd

Self with stick 1971

Selbstportrat unter Plastik 1972

Mit einem Tiger schlafen 1975

Woman Power 1979

Schreeuwende vrouw 1981

Illusie van verzuimde huwelijken 1997

Illusie van verzuimd moederschap 1998

Dame mit Hirn (1990-1999)

Zwei Wegen zu Sein 2000

Selbst mit Meerschweinchen 2000

Froschkonigin 2000

Du oder Ich 2005

Hospital 2005

Getekend door de dood 2011

Selbstportrat mit Pinsel (2010-2013)

FOREIGN LANDS- ALI BANISADR - Noord Brabants Museum 's-Hertogenbosch

Het museum geeft graag ruimte aan internationale kunstenaars die internationaal aan het doorbreken zijn en nog niet in Nederland te zien zijn. Nu is de beurt aan Ali Banisadr (1976, Iran). Als kind heeft hij de bombardementen op de stad Teheran meegemaakt. Op jonge leeftijd is hij met zijn ouders naar de USA gevlucht en daar heeft hij zich ontwikkeld tot een schilder met een duidelijke eigen signatuur. Zoals veel jonge kunstenaar sis hij goed in zijn p.r. Hij vertelt dat muziek heel bepalend is voor zijn werk. De klanken roepen kleuren en vormen op die zich mengen met droombeelden en herinneringen. (!?) Hij is beïnvloed door Veronese, Tintoretto en Francis Bacon. Natuurlijk  noemt het museum ook Hieronymus Bosch als een inspirator.
De werken zijn overvol en lijken abstract, maar er zijn menselijke en dierlijke figuren in te ontdekken en steden en landschappen. Zijn grote doeken neigen naar bombast. De werken op papier of op klein formaat spreken ons meer aan.