Beelden aan Zee Kijkduin

Eens in de twee jaar organiseert Kijkduin een beeldententoonstelling op de Boulevard.
Dit keer was de overeenkomst: glas. Al stonden er ook bronzen beelden. Het was een mooi geheel.

De Italiaan Pino Castanga maakt bamboe van glas.

De Israelier Zadok Ben David heeft zijn figuren prachtig op de duinrand gezet.



De Nederlander Bert van Loo gebruikt
glas vooral vanwege de lichtbreking.









Een publiekstrekker is het werk van de Tsjech Milos Balgavy.
Zijn spiegelwerken roepen op tot publieksparticipatie.











OokVaclav Cigler komt uit Tsjechie. Hij combineert glas met bladgoud, dat hij voorziet van gezichten.
Pepe Gregoire is de lieveling van de nouveau riche. Zijn theatrale werken doen het goed in hallen van theaters, stadhuizen, maar ook hier in de
duinen blijft zijn werk recht overeind. De combinatie van handen en voeten maakt het werk figuratief, de uitvoering is perfect.








Jaume Pensa verbeeldt de honger in Afrika op een simpele maar sprekende wijze.
De omgeving van eetschuren geeft het werk nog meer zeggingskracht.

Fotofestival Naarden

Voor de tiende keer is Naarden - Vesting vol foto's gehangen. Deze keer onder de noemer Emoticon. Onderverdeeld in hoofdstukken als Paradijs, In memoriam en Beautiful Freak.


Een van de hoogtepunten was voor mij het veld met het werk van Elizabeth Heyert.
Zij ontdekte dat het in Harlem nog de gewoonte is om de doden op zijn mooist te kleden.
Vlak voor de kist definitief dicht ging, kon zij hen fotograferen tegen een zwarte achtergrond.

Het boek noemt zij "Travelers". De installatie heeft de sfeer van een kerkhof, prachtig.

Een van de grondleggers van het festival is Pim Westerweel. Aan zijn 50jarig jubileum als fotograaf was een zaal gewijd in het Arsenaal. Bijna al zijn werk maakte hij in opdracht.

ModefotografieNederlandse sterren zoals Willem Duin, alias Mouth.

Tussen alle Beautiful Freaks hingen ook de fotocollages van Joseph Mills.

In de afdeling Paradijs een foto van Morad Bouchakour
en van Diana Blok.
Voorts mooi werk van Gerard Wessel

en van Anke van Iersel
Veel journalistieke foto's. Voor mij daarom een minder geslaagde aflevering.

Het Woud

Toneelgroep De Appel besloot dit seizoen met de grote zaal produktie Het Woud.
Het betekende het debuut van David Geysen als regisseur in de grote zaal.
Hij koos voor een in Nederland zo goed als onbekende voorganger van Ibsen en Tsjechov:
de toneelauteur Ostrovski.
Het stuk is enkele malen herschreven onder druk van de bureaucratie. Het eind is daarom ietwat onbevredigend. David heeft het stuk stevig bewerkt al blijft de sfeer en de strekking gelijk. Het is echt russisch theater met pathos, humor en kritiek op het egoïsme van de rijken.
Een neef komt na jaren op bezoek bij zijn tante. Hij doet zich voor als kolonel, want dat hij toneelspeler is, mag zij niet weten. Zijn maatje speelt zijn knecht.
Een nichtje is opgevoed door tante. Deze wil haar uithuwelijken aan een zoon van een niet al te rijke vriendin. Maar nichtje is verliefd op een ander. Zij aarzelt tussen vluchten of zelfmoord.

Neef vraagt haar mee te gaan als actrice. Zij aarzelt, zegt ja, maar haar hart dwingt haar om bij haar geliefde te blijven. Het geld dat neef krijgt en waardoor al zijn zorgen zouden zijn verdwenen, schenkt hij haar als bruidsschat. Even berooid als hij kwam, vertrekt hij weer.Maar de slotmonoloog hamert het erin. Mensen als zijn tante zijn de toneelspelers, zij doen alsof.
Echte toneelspelers weten wat gevoelens zijn. Als zij spelen, zijn zij echter dan de rijken.
Goed rollen van Sacha Bulthuis als tante, Marieke van Leeuwen en Tim te Winkel als de geliefden en vooral Bob Schwarze en Iwan Walhain als de komieken.
En een droom debuut van David Geysen.

en passant

In het CBK Dordrecht is een expo gewijd aan de nieuwe trend in de fotografie:

het snapshot of het kiekje. Kunstenaars leggen vast wat ze zien zonder zich veel te bekommeren om de artistieke kwaliteit. Het verschil tussen amateur en professional lijkt daarbij te vervagen. Alhoewel de prof beter kijkt en hem dus meer opvalt.
Fieret

Het is een aardige toegankelijke expo geworden met bekende namen als Fieret en Eijkelboom,
maar ook nieuwe. Verrassend vond ik het werk van Paulien Oltheten. Zij komt tot associatieve beeldrijmen in foto's die op andere tijden en andere plaatsen zijn genomen en zij let op lijnen en vlakken.

LEVE DE SCHILDERKUNST

In De Kunsthal Rotterdam is een prachtig overzicht te zien van de moderne figuratieve schilderkunst. Eitempera, olieverf, acryl, alle verfsoorten worden gebruikt. De ondergronden zijn het traditionele doek, maar ook hout en aluminium komen voor.
De kwast is fijn of grof, alles kan, maar het vakmanschap is hoog. Een aanrader

Dick Pieters

Anton Henning

Erich Fischl

Stephen Conroy

Axel Krause

Tai- Shan Schierenberg

Frank Schaepel

Norbert Tadeusz

Meat district

De expo's in Mama zijn altijd verrassend. Zo ook nu weer met Meatdistrict.

Andres Serrano toont in zijn perfecte foto's de absurde schoonheid.
Desiree Palmen die in haar werken opgaat in haar omgeving.
Richard Stipl maakt poppen . Vaak oude mensen die sadistische rituelen uitvoeren.De foto's en film van Sergey Bratkov toont het nut van modderbaden.

gemeentemuseum den haag

In het Gem is de eerste overzichtstentoonstelling te zien in Nederland van de Britse kunstenaar Gavin Turk. Samen met Damien Hirst en Tracy Emin kwam hij door de aankopen van Saatchi wereldwijd in de picture. Zijn thema is het kunstenaarschap. Dat blijkt al uit zijn afstudeerproject. In een verder lege atelierzaal had hij bovenstaand bordje opgehangen.
De examencommissie was 'not amused.

Hij maakte ook andere beelden, vaak wassenbeelden, die een reflectie vormen op de mensen die wij dagelijks zien, maar die we eigenlijk niet willen zien.Zijn latere werken tonen niet meer dan zijn handtekening. In koper, in druk, in verf of in borduursteken. Ook kopieert hij bekende werken van Andy Warhol, Magritte en andere.
Maar Che Guevara, Andy Warhol en Elvis hebben het gezicht gekregen van Gavin Turk.
Zijn ze daardoor origineel geworden of niet?




Tegenwoordig maakt hij alledaagse voorwerpen als koffiebekers en vuilniszakken van brons, dat hij overschildert zodat ze echt lijken. Een mooie dubbelzinnigheid.


In het gemeentemuseum is een expo gewijd aan de sixties, niet diepgaand, maar wel een lekkere onderdompeling in die goede oude tijd