VRIJHEID De Fundatie Zwolle

Hans Hartog de Jager stelt jaarlijks een tentoonstelling samen voor het Zwolse museum. Dit jaar wilde hjj in 50 werken de ontwikkelingen in de Nederlandse kunst van 1968-2018 tonen.
De titel Vrijheid  is gekozen om aan te geven dat kunstenaars zich in alle vrijheid kunnen ontwikkelen. (Ja, dus?)
De ondertitel luidt 50 Kernkunstwerken :   Werken die van doorslaggevend belang zijn voor de recente beeldende kunst in Nederland. 
Dit is nogal een pretentieuze uitspraak. Zeker als je niet duidelijk uitlegt welke invloed ze hebben gehad op de hedendaagse kunst.
Het is een overzicht met werken van  o.a. Jan Dibbets, René Daniels, Marlene Dumas, Henk Visch, Mark Manders, Marijke van Warmerdam, Rineke Dijkstra, Wim T.Schippers, Armando, Robert Zandvliet, Folkert de Jong, Atelier Van Lieshout, Viviane Sassen, Guido van der Merwe en Maria Roosen.
Natuurlijk ontbreken er namen die wel degelijk van belang waren en zijn voor de kunst van vandaag. Maar het is en blijft een keuze. Gelukkig is er juist niet gekozen voor de meest bekende werken en zijn er ook verrassende kunstenaars opgenomen. Al met al is het een publiekstrekker met ook voor de kenners enkele interessante werken.

ERIK ANDRIESSE (1957-1993) AMARYLLIS (1988)

TJEBBE BEEKMAN (1972) ILLYA'S BIRTHROOM (2008)

RENE DANIELS (1950) AUX DEON (1985)

FOLKERT DE JONG (1972) ACTUS TRAGICUS (2013)

MARCEL VAN EEDEN (1965) -K.M.WIEGAND (2006)
Van Eeden maakt tekeningen over gebeurtenissen die plaats vonden voor zijn geboorte.
Hij verzamelt krantenfoto's, reclames en cartoons en baseert daar zijn werk op.
K.M. Wiegand is een personage dat in een soort stripverhaal de hoofdrol speelt.

FERDI (1927- 1969) CLEMENTINE'S DREAM (1968)

GUIDO VAN DER WERVE (1977) -NUMMER ACHT, everything is going to be  alright (2007)

GUIDO GEELEN (1961) - R.K. 015 (1992)
De muur van rode klei is opgetrokken uit voorwerpen en dieren die een rol speelden in Geelens leven.

MARIJKE VAN WARMERDAM (1959) LICHTE STELLE (2000)

SEYMOUR LIKELY -THE UNEXPECTED RETURN OF BLINKY PALERMO FROM THE TROPICS (1992)

MICHAEL TEDJA (1971) -OUT ONE BIG KING (2002-2012)

TROUBLE IN PARADISE De KRC Collectie in Kunsthal Rotterdam

                

Rathan Chada (1949, New Delhi) is rijk geworden met het modeketen Mexx en met de hotelketen Citizen M. Zoals zoveel vermogenden is hij kunst gaan verzamelen. Vanaf 2000 heeft hij hulp bij het samenstellen van zijn collectie van conservator Liesbeth Willems.
Hij heeft zich niet gespecialiseerd in stroming, land of werkwijze. Video's, installaties, beelden, foto's en schilderijen zijn in de collectie te vinden. Een klein deel is nu in de Kunsthal te zien.

MARLENE DUMAS SAD ROMY(2008)
Portret van Romy Schneider, filmactrice die wereldberoemd werd door haar  rol van Sissy, de Oostenrijkse koningin.
Haar priveleven was allerminst sprookjesachtig.

JOSH SMITH  (1976, USA) FISH(2016)
Zijn werk zit tussen abstract en figuratief in.
De vis is met brede losse verfstroken opgezet

MICHAEL BORREMANS  (1963, Be) SWEET DISPOSITION (2003)
De kleine werken van Borremans tonen ogenschijnlijk normale eenvoudige handelingen, maar de uitsnedes , licht en  handeling geven het geheel iets dreigends

MIRCEAU SUCIU (1978, Roemenie) - NOSTALGIA (2014)
Dit is een monoprint op linnen waarop geschilderd is.
Het is onderdeel van een serie Easter Promises (vandaar het ei).
Zijn werk is absurdistisch te noemen.

PAULO NIMER (1988, Braz) POWER IS TIMELESS (2016)
Hij werkt het liefst op groot formaat, en zet er aardewerk bij om het werk nog interessanter te maken.

MARC BIJL ( 1970) PORN (2006)
Dit werk is representatief voor de periode waarin Bijl beroemde kunstwerken namaakte en er dan zwarte verf overheen gooide.

THOMAS HIRSCHHORN (1957, Zwitserl) CLOUS MANNEQUINS (2006)
Hij staat bekend om zijn giga installaties. Dit oudere werk is bescheiden te noemen.
Een groot aantal kleedpoppen staan in modderkleurig plakband en zijn voorzien van talloze spijkers.

FOLKERT DE JONG (1972, Ned) MEDUSA FIRST MOVE THE COUNCIL (2005)
Een enorme installatie van Folkert, die zijn beelden snijdt uit purschuim.
Het is slechts een detail. Het werk parodieert het beroemde werk van Gericault - Het Vlot van Medusa uit 1818.
Schipbreukelingen proberen (vergeefs) zich te redden op een vlot. Folkert laat hen op een vlot aangenaam tafelen zonder vrees voor de toekomst. Bijna een actueel gegeven!

RAFAEL ROZENDAAL (1980, Ned)  RANDOM FEAR (2019)
Het meest spectaculaire werk is deze splinternieuwe installatie van de kunstenaar die vooral bekend is door zijn computerwerken.

ISABELLA ROZENDAAL ISABELLA HUNTS Fotomuseum Den Haag

De fotografe Isabella Rozendaal (1983) stelt dat wij in het westen passieve toeschouwers zijn van de natuur. We komen alleen in actie als dieren in onze ogen wreed behandeld worden (het grote wild in de Oostvaarderplassen) tegelijkertijd vinden we het normaal dat ons vlees komt van gekweekt slachtvee.

Om een andere kijk op de natuur te krijgen nam ze vanaf 2007 deel aan jachtpartijen in Europa, de VS en Zuid- Amerika. Ze wilde niet alleen toeschouwer zijn, maar actief deelnemen aan de jacht. Ze volgde daar de nodige cursussen voor. Er zijn duidelijke verschillen in de diverse jachtcultussen.
Het grootste verschil is als je moet jagen om aan voedsel te komen. De jagers die uit noodzaak doden, hebben het meest respect voor de natuur. Ze zijn ervan afhankelijk. En dat maakt hen tot actieve toeschouwers van de natuur.
De jachthonden:

 De jagers:

Voor de jacht op eenden moet de jager onzichtbaar zijn, vandaar de camouflage van riet.

In de VS vieren ze nog steeds in een klein dorp een jachtfeest waarbij op eekhoorns wordt gejaagd. Ook de kinderen jagen mee. De buit komt op de barbecue terecht .

In het Amazonegebied jaagt men van ouds her op dieren om op te eten.
Al dringt het kapitalisme steeds verder de wouden in, toch blijft de jacht een onmisbaar onderdeel van het bestaan.

De buit:

ERWIN OLAF Gemeentemuseum&Fotomuseum Den Haag

Het Stedelijk Museum Amsterdam toont weinig belangstelling voor onze beroemdste fotograaf Erwin Olaf. Het gemeentemuseum Den Haag volgt hem bijna vanaf het begin en organiseert nu een dubbeltentoonstelling ter gelegenheid van zijn 60e verjaardag. In het fotomuseum is een groot overzicht van zijn werk te zien en in het kunstmuseum zijn laatste series.
Onze belangstelling gaat uit naar de laatste series. Het andere werk is ons goed bekend.
Hij heeft zijn studio verlaten en is op locatie gaan werken in drie steden: Sjanghai, Berlijn en Palm Springs. Met zijn team heeft hij alles tot inde kleinste details geënsceneerd. De kleding, de meubelen,
het licht geven het geheel een nostalgisch sfeertje. Het lijken, zeker op het grote formaat waarop ze zijn afgedrukt, stills uit films. Tegelijkertijd zie je dat hij goed op de hoogte is van de schilderkunst.
Hij leent composities en lichtval, niet nadrukkelijk maar wel bepalend. De modellen zijn eenzaam en afwachtend, ook als ze met elkaar in dezelfde ruimte zijn.

ZELFPORTRETTEN

LEVENSLOOP

ANGER
Met deze foto reageert Olaf op de I.S in Syrie

OVERZICHT
Politiek werk. Beeld is reactie op gebeurtenissen in Keulen oudejaarsnacht 2018,
waarbij jongens meisjes seksueel betasten. De burgemeester gaf het advies om jongens op afstand te houden.
Het beeld is bewust gedeeltelijk verbrand. 

PALM SPRINGS

PALM SPRINGS

PALM SPRINGS

PALM SPRINGS

BERLIN

Bijschrift toevoegen

BERLIN

BERLIN

BERLIN

SJANGHAI

SJANGHAI

JAN SVANKMAJER - The Alchemical Wedding in EYE Amsterdam

Een van de belangrijkste makers van Stop Motion films is de Tsjech Jan Svankmajer (1934). Na de kunstacademie legde hij zich toe op het marionettentheater. Via diverse gezelschappen kwam hij terecht bij het multi-media theater Laterna Magika (dat bestaat nog steeds in Praag). Hij ontdekte de mogelijkheden van film en begon korte animatiefilms te maken en ontwikkelde een eigen stijl in de stop motion techniek: de drie-dimensionale voorwerpen (poppen, acteurs, voorwerpen) worden in een bepaalde pose gefotografeerd. Vervolgens wordt de houding een klein beetje veranderd en vastgelegd. Door de foto's als film te projecteren ziet het publiek beweging).
Hij sloot zich met zijn vrouw Eva, een beelden kunstenaar, aan bij de Tsjechische Surrealistische Group.  Surrealisme in Oost-Europa verschilt van de gelijknamige stroming in het Westen : Een speelse opeenvolging van onmogelijke gebeurtenissen vanuit een kinderlijk perspectief gezien.
De films krijgen soms een nachtmerrieachtige inhoud, al overheerst altijd de humor.
Elke film krijgt muziek die gecomponeerd wordt naar ideeën van Svankmajer. Op de geluidsband onderbreken vreemde geluiden die passen bij het getoonde  de muziek.
Het duurde tot 1980 voordat zijn werk bekend werd in de rest van Europa en in de VS. Die bekendheid maakte dat hij weer toestemming kreeg van de regering om films te maken. Dat was hem in 1972 verboden, omdat men zijn werk niet vond passen bij het communisme.

Hij schreef in 1999 een tiental geboden voor de toekomstige filmmakers, zoals:
' Animatie is niet het in beweging brengen van dingen, maar ze tot leven wekken. Je moet ze leren begrijpen, niet het nut, maar het innerlijk.'
' Gebruik ze niet om jouw verhaal te vertellen. Wacht, al is het jarenlang, totdat je hun verhalen kent en geef die vorm.'
' Verbeelding is subversief, omdat die het onmogelijke tegenover het werkelijke stelt. De verbeelding is het grootste talent van de mens.'
' Geen enkel kunstwerk kan iemand in het publiek bevrijden als het werk de kunstenaar niet zelf heeft bevrijd. Kunst is permanente bevrijding.'

Naast films heeft  Svankmajer beelden, tekeningen en collages gemaakt. Deze hebben dezelfde uitwerking als zijn cinema: humoristisch, absurd, surrealistisch en verontrustend.
Een aantal voorbeelden:

 Op Vimeo en You Tube zijn veel van zijn films te vinden. Onderstaande waren te zien op de expo en zijn het bekijken meer dan waard.

HISTORIA NATURA (SUITA) 1967

JABBERWOCKY (1971)

DIMENSIONS OF DIALOQUE (1982)

VIRILE GAMES (1988)

DARKNESS, LIGTH, DARKNESS (1989)

FOOD (1992)