tweede kapel bovenop de eerste kapel. De oude kapel is hoog en groot
en sober en voorzien van enkele fresco's (wandschilderingen) .
De nieuwe kapel is even hoog en groot, maar allerminst sober.
van wat in de bijbel staat geschreven afwisselend met heiligen en Franse pausen.
De stad heeft de stadswallen bewaard. Enkele poorten zijn afgebroken
om het moderne vervoer de stad mogelijk te maken.
ARLES
Een sfeervol stadje met een arena (in goede staat) en veel nauwe straatjes met niet bijzondere huisjes.
Ieder jaar organiseert Arles (en ver daarbuiten) een fotofestival: Les Rencontres. De meeste expo's zijn in kerken, musea, pakhuizen , kapellen en een Monoprix supermarkt. Twee plaatsen zijn dichtgegaan door slecht onderhoud in de tentoonstellingsruimte.
Ook buiten zijn foto's te zien, met name in de Jardin d' Ete. Daar is dit beeld:
De beeldhouwer Hippolyte Lefèbre heeft dit beeld gemaakt.
De titel: Hiobe. De vrouw is wanhopig. Al haar veertien kinderen zijn door
Apollo en Artemis gedood. Leto, de moeder van. de goden, was woedend
omdat Hiobe haar bespotte met haar twee kinderen.
Een van haar kinderen ligt op de rotsen. Ze wil het lijkje afdekken maar
ze is wanhopig en kan niet naar haar dood kindje te kijken.
Haar borsten zijn opvallend (symbolen voor moederschap).
Op de achtergrond zie je de ruïne van het Romeinse theater.
In Arles is een museum gewijd aan het werk van Jacques Reattu (1760- 1833).
In het museum waren ook foto's te zien die behoorden bij het fotofestival.
Dit classistische tafereel heeft als titel Le Mort d' Alcibiade (1796).
Alcibade was staatsman en generaal in dienst van de stad Athene.
De vrouw achter hem is haar maitresse Timandra. Zij wilt de naakte man
met haar kleed te bedekken en roept wanhopig waarom de strijders hem hebben gedood.
Het schilderij is niet afgemaakt. Wel zien we de tekening van opzet. Het is zeldzaam een
werk in uitvoering te zien.
MONTPELLIER
Een drukke stad met veel sfeer. Het centrum is La Place de Comedie. Veel straten komen op dit plein uit. Er zijn veel 19e en begin 20e eeuwse winkelpanden. Het voorbeeld van Parijs is duidelijk herkenbaar.
Op het plein tegenover het theater staat een fontein met de Drie Gratiën.
Ze staan voor pracht en schoonheid (Aglaia), vreugde en lieflijkheid (Euftosyne)
en opgwektheid en geluk (Thalia).
De Porte du Peyrou is in 1692 opgeleverd als triomfboog van koning Louis XIV.
De koning had opdracht gegeven voor deze poort. Hij staat op het hoogste punt
van Montpellier. In de 18e eeuw is de Promenade du Peyrou. Er is een
standbeeld neergezet van Louis XIV als ruiter.
Achter de triomfboog zie je een tempelachtig gebouw met Dorische zuilen.
Het is het Chateau de l' Eau de Peyrou (1766). Het ligt aan het eind van het
14 km lange aquaduct Saint Clement. Het water stroomde naar de fonteinen van de stad.
Natuurlijk zijn er vele kerken in Montpellier, al hebben heel wat kerken
een neiuwe bestemming. De Eglise de Saint Roch is in de 19e eeuw gebouwd.
Er was een ziekenhuis aan de erk gebouwd. Opvallen is de hoge boog boven
de ingang.
CARCASSONNE
Het is een bijzonder vestingstadje en overdag drommen de toeristen in de smalle straatjes.
De middeleeuwse huisjes zijn souvenirwinkeltjes. Dat is niet waarom Unesco Carcasonne
heeft opgenomen in het werelderfgoed.
De vesting heeft heel wat aanvallen van zich afgeslagen. De toenmalige familie die in 1067
opdracht gaf een fort te bouwen. In de volgende eeuw is het kasteel Chateau au Comtal
uitgebreid tot een vestingstad. Strategisch ligt het ideaal. Het staat op een heuvel, waardoor
mogelijke vijanden snel zichtbaar werden. De muren zijn hoog en zijn moeilijk van bressen te voorzien.
De familie Trencavel was de katharen, ook wel genoemd als Albigenzen, goedgezind.
De paus in Avignon en de koning van Frankrijk zagen in de Katharen een groot gevaar.
Ze geloofden en interpreteerden de boeken in het Oude Testament. Het Nieuwe Testament zagen zij niet als een goddelijke boodschap. De verering van Christus en Maria, de overdaad in de kathedralen en
de enorme bedragen die het Vaticaan ontvingen van de gelovigen zagen zij niet als het ware geloof.
In 1209 riep de paus en koning de adel op om deel te nemen in de Kruistocht tegen de
Katharen. Carcasonne viel enkele keren in handen van de Kruisridders. Maar de Trencavels veroverden het terug. In de 13e eeuw zorgden zij ervoor dat er een dubbele muur kwam.

Gebouwd op een heuvel.
Een van de poorten naar de vesting.
Het Chateau Comtal
De Basiliek Saint Nazaire
De dubbele muren
TOULOUSE
Een zeer aangename stad. Het is een stad met een universiteit.
En dat merk je. Tot 's avonds laat zitten de terassen vol met jongeren.
Ze praten veel met elkaar zonder de mobieltjes erbij.
De straten zijn schoon en het winkelcentrum is autovrij.
Er is veel bewaard gebleven.
De Place du Capitole heet naar he gebouw waarin zich het stadhuis en
het operagebouw hebben gevestigd. 's Zomers is het plein voor een groot
deel voorzien van horeca-terrassen.
De witte steentjes vormen het symbool voor Occitanië.
In de 13e eeuw is op dit plein dit symbool aangebracht.
De hoofdingang van het theater,
Er worden vooral opera's getoond.
Opvallend is dat de steden in Occitanië veel gebouwen zijn
gebouw met rode baksteen. De Saint- Etienne is in de 13e eeuw
deels gebouwd. In de 15e eeuw is de kerk compleet.
De stad was een centrum voor de regio. De rijke families lieten in de stad
monumentale huizen bouwen. Ze willen hun torens hoger maken dan die van de kerken

Het mooiste bezienswaardigheid is de Couvent de Jacobines.
Eerst was het een klooster van de Dominicanen.
De Italiaanse filosoof en theoloog Thomas van Aquino
stierf in 1274. Zijn lichaam is onder kapel begraven.
Later werd het complex aan de orde der Jacobins gegeven.
Zij hielden de kerk sober. Het heeft een 22m hoge pilaren die het
dak dragen. Het is slechts een rij. De prachtige kleuren van de
glas in lood ramen werpen hun kleuren op de pilaren als de
zon het toelaat.
De dragers van het dak noemt men al vanouds de palmpilaren.
In Toulouse kan je veel street art vinden van Mr.Djoul. Hij verft niet op de muur, maar maakt kleien werken opgebouwd als pixels. Aliens zijn de personages. Hij heeft zich laten inspireren door de straatnamen. Hij wordt van overal ter wereld gevraagd om werk te komen maken.
In Avignon is street art vooral te vinden op ramen waar filmsterren en acteurs geschilder zijn.
In Montpellier was een straat met veel tags etc. Nu is er een speciaal museum voor street art.
No comments:
Post a Comment