LIFE IS FUNNY, MY DEER - TORSTEN BRINKMANN Gem Den Haag

De titel geeft al aan wat de bedoeling is van de kunstenaar.  Je hoort dear en dat maakt de zin gewoon, de spelling deer maakt de zin absurd. Thorsten Brinckmann (1971, BRD) verzamelt enorm veel troep. Met die herkenbare voorwerpen maakt hij collages die surrealistisch en humoristisch aandoen. 

In 2007 was zijn eerste museumtentoonstelling ook op deze plek te zien. De verrassende 'zelf'portretten waarin hij zich uitdost alsof hij een middeleeuwse ridder is met een tas of een emmer als helm wekten bewondering. Nu is er meer van hetzelfde. Grappig, soms met een tweede betekenislaag, maar geen vernieuwing. 

MICHAEL KVIUM -CIRCUS EUROPA Kunsthal Rotterdam

In de ruimte onder de Hyperrealistische Beelden waar veel suppoosten hun handen vol hebben aan publiek dat wil fotograferen waar het niet mag en de beelden willen aanraken wat ook niet mag, is een totaal installatie van Michael Kvium (1955, Denemarken) te zien. Het bestaat uit decors, schilderijen, beelden en films.

De folder spreekt van een ' figuratieve beeldtaal waarin existentiële thema's van het mens-zijn aan bod komen. In de tentoonstelling ‘Circus Europa’ — met het circus als metafoor van onze tijd — beeldt Kvium een wereld van entertainment af, waar zelfs het meest serieuze nieuws wordt gekenmerkt door sensatie en drama. Kvium focust op de situatie in Europa en schetst het politieke toneel en het dagelijkse leven als in een circus-show. Hij trekt het publiek de circusring in, te midden van de gekte en waanzin.'

Dat Kvium kan schilderen blijkt vooral door de achtergronden. Helaas staan er karikaturale figuren voor. Die maken het allemaal nogal platjes. Oordeel zelf of de afbeeldingen commentaar geven op de situatie in Europa.

THE DUKE

THE GALLERY

THE PRIEST (beeld)

OLD LADY (beeld)

HYPERREALISME SCULPTUUR Kunsthal Rotterdam

De titel van de tentoonstelling verwijst naar een voorganger waar het Hyperrealisme in de schilderkunst werd getoond. Nu dus in 3D. 35 beelden zijn er te zien van de jaren 60 tot heden.

George Segal (1924-2000, USA) was een van de pioniers in het creëren van menselijke figuren in een realistische setting. Zijn modellen werden compleet in verband gestoken. Daarover bracht hij gips aan en wanneer dat hard geworden was, knipte hij de 'mal' in twee stukken. Om te voorkomen dat de mensen zouden stikken, kregen ze twee rietjes in hun neus waardoor ze konden ademen.
Museum Boijmans heeft een fraaie installatie (zie Collectie XL), maar deze mogen er ook zijn.

WOMAN READING

WOMAN IN THE MIRROR

De bekendste van de pioniers is Duane Hanson (1925-1996). hij experimenteerde met allerlei materialen, waaronder giftige. Dat heeft hem uiteindelijk het leven gekost. In het begin was er verzet tegen de beelden in musea, omdat ze volgens de critici thuis hoorden in een wassen beelden museum. Ten onrechte, Hanson geeft met zijn beelden commentaar op de Amerikaanse samenleving en voorziet zijn figuren van een stille vertwijfeling.

BODY BUILDER

John De Andrea (1941, USA) noemt men vaak in een adem met Hanson. Toch zijn er grote verschillen. Ten eerste de werkwijze. De Andrea werkt met kunsthars. Hij maakt mallen van zijn modellen (vaak vrienden) en voorziet de beelden van (echt) haar dat met de hand wordt ingeplant en van een realistische huidkleur(verf). Ten tweede tonen zijn beelden mooie mensen, die zelfbewust en tevreden met zichzelf ogen. En ten derde zijn zijn beelden vaak naakt.

 Later maakte Paul McCarthy (1945,USA) beelden die in het verlengde liggen van deze pioniers. Hij schakelde voor de uitvoering Hollywood specialisten in. McCarthy houdt ervan de toeschouwers een ongemakkelijk gevoel te geven. Dat doet hij bij deze beelden door een verzoek de beelden niet te fotograferen om de privacy van het model te beschermen..

THAT GIRL  (T.G.AWAKE) 2012/3

De generatie die nu hyperrealistische beelden maakt, werkt op schaal, d.w.z. ze verkleinen of vergroten de modellen. Daarbij willen ze meer dan alleen maar afbeelden. De beelden van Marc Sijan (..USA) zijn daar sterk voorbeelden van.

CORNERED LADY 2011

EMBRACE 2013

Sam Jinks (1973, Australie) maakt vergelijkbaar werk. In Venetie waren er tijdens diverse Biennales  beelden van hem te zien bij Personal Structures.

BENDED
In deze houding is het beeld niet langer dan 50 cm.

Dit hoofd is zeker 3x levensgroot(zie de man achter het beeld). Het beeld kent geen achterhoofd. Je kijkt tegen de dunne laag was aan.

ZHARKO BASHEKI  (1957, Macedonie) ORDINARY MAN
Ruim twee meter torent dit beeld op uit de grond. Alle spieren staan gespannen, de handen staan gekromd.
Het is duidelijk dat de bevrijding moeite kost. De blik toont aan dat hij nog hoger moet. Onwillekeurig associeer je het beeld met het geboorteland van de maker.

RON MUECK (1958, Australie) BABY
Mueck is absoluut de maker van reuzen. Deze baby meet ruim vijf meter.
Ze is pas geboren. Het haar is nat van het vruchtwater. De huid is bevlekt met bloed. De navelstreng is net afgebonden. De ogen zijn amper te zien en het gezicht maakt de baby monsterlijk.

Patricia Piccinini (1965, Sierra Leone, woont en werkt in Australie) maakt hybride beelden: een samengaan van mens en dier. De gedrochten van haar hand zijn afzichtelijk en ontroerend tegelijk. Om te knuffelen.

Evan Penny (1953, Zuid-Afrika, woont en werkt in Canada) is geïnteresseerd in de wijze waarop wij waarnemen, vooral nu ieder alles en iedereen fotografeert. Hij gebruikt de modernste manieren om vervormingen aan te brengen die ons confronteren met andere wijze van waarnemen.

SELFPORTRAIT

                                                                               A CONVERSATION

Tijdens een gesprek met een collega kunstenaar. Liet hij de camera achter hem achter elkaar foto's nemen waarbij de film heen en weer schoot. Het beeld dat zo ontstond, bracht hem tot dit eindresultaat.

Tobias Schalken (1972, NL) moet met Tom Puckey e.a. laten zien dat ook in Nederland hyperrealistische beelden gemaakt worden. Het zijn goede werken die nogal afwijken van de rest. Ze zijn meer surrealistisch.

MY HOUSE IS NOT MY HOME
Op een bed ligt een meisje met het hoofd verborgen tussen haar handen alsof ze bang is. Haarbenen zijn extreem lang. Het lijkt een droombeeld, ook doordat  lakens zijn vervangen door een grastapijt. Of het beeldt de angsten en het lichamelijke ongemak van een puber.

HIS UNEXPECTED RETURN
Op het eerste gezicht zie je een meisje dat in slaap is gevallen. Dan zie je dat haar linker onderarm niet bij haar hoort: te groot, te behaard, te mannelijk. Droom of is het meer?

COLLECTIE XL Boymans Rotterdam

Carel Blotkamp heeft in het oude gedeelte van het museum een nieuwe presentatie van de collectie samengesteld onder de titel De Collectie als Tijdmachine. Een aantal werken konden niet worden opgenomen omdat ze eenvoudig te groot waren. Daarom is er nu op de bovenverdieping van de nieuwbouw Collectie XL te zien. Grote werken uit de verzameling vanaf de jaren vijftig. En het is smullen. De werken krijgen alle ruimte. Het geheel is ingedeeld in tijdvakken. De grenzen zijn vaag omdat er in geen enkele periode alleen maar werken tot stand kwamen in exact dezelfde stijl. Grote kunstenaars hebben hun eigen signatuur en hun eigen thema's.
Sommige werken zijn aangekocht nadat ze in de Onderzeeloods op Zuid te zien waren. Ooit betrok Boymans de loods in de zomers om daar installaties en reuzenwerken te tonen. Die mogelijkheid zou Rotterdam het museum opnieuw moeten geven.

KLAAS KLOOSTERBOER (1959, NL)  PAK 2000
Dit gigantische werk maakte de kunstenaar speciaal voor de Onderzeeloods.
Hij onderzoekt in zijn werk welke vormen schilderijen kunnen aannemen.

JIM SHAW ( 1952, USA) D;RED DWARF, BLACK HOLE 2000
Shaw is een alleskunner: schilderijen, beelden , installaties, films en muziek.
Voor zijn schilderijen gebruikt hij oude decordoeken. Daarop brengt hij zijn pop-art-achtige beelden aan die zo uit s.f. strips lijken te komen.

JIM SHAW  ??
In de Collectie als Tijdmachine is ook een werk van Shaw te zien, het is een recente aankoop

JIM DINE (1935, USA) FRANCIS WYNDHAM 1968
Wyndham was een Brits schrijver die daarnaast redacteur was voor vele bekende schrijvers.
Jim Dine schrijft ook poezie. Dit vierluik is een onderzoek van wat kunst is. Alle vier zijn op een andere manier geschilderd en vormgegeven. Dat Dine vooral gezien wordt als pop art kunstenaar is aan deze werken niet af te zien.

JIM DINE  RAINBOW 1969
Dit lijkt al meer richting pop art te gaan. Tegelijkertijd is het ook weer een werk dat de vraag oproept of dit kunt is. Een aantal linten in de kleuren van de regenboog  bijeengehouden door een spijker.

BRAM BOGART (1921 -2012, NL) ROODRROOD
Tot een half jaar voor zijn dood is Bogart aan het werk gebleven.
Zijn werk wordt gerekend tot de Art Informel en bij de materieschilderkunst.
Dit werk is een voorbeeld van de laatste. Het is een werk dat bestaat uit een dikke laag gips en pasteuze verf. Het is te zwaar om aan een muur te hangen.

LOUISE NEVELSON (1899-1988, USA) RAIN FOREST WALL 1967
 is vooral bekend geworden door haar assemblages van gevonden voorwerpen, hout of schroot.
Bij voorkeur schildert zij het geheel in het zwart.

MARISOL (1930-2016) THE CAR  1964
In de jaren zestig behoorde zij tot de grote pop kunstenaars.
Na de jaren zestig trok zij zich terug en maakte geen of nauwelijks kunst.
De auto is gebouwd van hout met koppen van mannequins(de poppen).
Ze heeft de gezichten erop geplakt.Deze zijn afkomstig uit tijdschriften.

MARISOL THE CAR (DETAIL)

JANNIS KOUNELLIS (1936-2017)  SENZA TITULO  1973
Kounellis werkt vaak met eenvoudige materialen als vuur, jute en steenkool.
Men rekent hem tot de stroming van de Arte Povera.
Dit werk combineert zijn visie op het Zwarte Vierkant van Malevich met een aantal klassieke koppen.
De symmetrie doorbreekt hij door de rechterhoek vrij te houden en links het beeld met blinddoek toe te voegen.

GRAYSON PERRY (1960,GB) RECLINING FIGURE

WIM T. SCHIPPERS (1942,NL) EGGS 1968
Zijn televisiewerk en zijn theaterwerk kennen een grote mate van absurditeit en humor.
Ook zijn kunstwerken dragen dit uit. Soms rekent men hem tot de Fluxus beweging,
die het banale ophemelt tot grote kunst. Dit werk bestaat uit zwabbers en gekleurde eieren.

ANSELM KIEFER (1945, BRD) NOTUNG  1973

GER VAN ELK (1941-2014) IT'S ME TWICE AS FLAT AS I CAN BE (1973)

RICHARD LONG (1945, GB)   SLATE CIRCLE  (1980)
Long is een van de bekendste makers van Land Art. Hij verzamelt stenen of drijfhout en maakt daar cirkels van.

PETER STRUYCKEN  (1939, NL) BLOCKS 2 1976
Hij was een van de eersten die computers gebruikte bij het bedenken en make van zijn werk.
Het krijgt daardoor een gestructureerd en bijna wiskundig aanzien, maar door zijn persoonlijke ingrepen wordt het nooit doods.

GEORGE SEGALL (1924-2000,USA) COUPLE AT THE STAIRS 1964
De levensgrote modellen kreeg hij door de figuren te omwikkelen met verband en daarop gips aan te brengen. Vervolgens knipte hij het gips langszij af en maakte er een eenheid van. Daardoor zijn het geen portretten geworden maar roepen ze wel een situatie of emotie op .

MORE museum voor modern realisme in Gorssel

Een van de bekendste prive-musea is More in Gorssel. Achter een oud herenhuis is een prachtige expositieruimte gebouwd van drie verdiepingen. De lichtval is optimaal en de werken hangen op bijpassend gekleurde wanden op voldoende afstand van elkaar. De collectie is van het echtpaar Melchers en richt zich vooral op de realistische kunst uit Nederland uit de 20e en 21e eeuw.
Op de bovenetage is ruimte voor wisselende presentaties. Wij beperken ons tot de vaste collectie.
De bekende namen zijn aanwezig met bekende werken, zoals Charley Toorop, Dick Ket, Carel Willink, Pyke Koch, enz. enz.
Verrassend genoeg is er ook ruimte voor de fotografie met bekende werken van Desiree Dorlon en Erwin Olaf. Van Levi van Veluw  een paar oudere foto's uit de serie Natural Transfer  die wij nog niet kenden:

 
Het accent ligt vooral op de schilderkunst, hoewel ook enkele beelden de collectie versterken:

MIRIAM KNIBBELER ORTUS 2015

THOM PUCKEY M.T. met pistool
Onze favoriete schilderijen uit de collectie: 

JAN MAKKES  HAAN

LARA DE MOOR WINDOW 2013

ARNOUT KILIAN BEHEADED 2004

ARNOUT KILIAN BUST 1 2008

ARNOUT KILIAN CUBE FARM 2011