CRUX : SEIDEL, SCHADE (Kobe en Voelker) FUNDATIE ZWOLLE

 ROBERT SEIDEL (1983)

wijkt af van de anderen. Zij schilderen mer acryl of olie, hij gebruikt tempera en grijpt daarmee terug op de 16e en 17e eeuwse technieken. Hij schildert laag op laag en construeert de voorstelling op het doek zonder schetsen vooraf. Ook hij is geïnteresseerd in het vraagstuk van ruimte creëren, maar werkt niet met verschillende verdwijnpunten. Hij is de enige die de mens toelaat in zijn werk, hij maakt zelfs portretten.

FORUM ROMANUM 2016 200 x 300 eitemepra
Seidel gebruikt hier de techniek van computergames. Alles ziet er nadrukkelijk plat uit.

DAVID 2018 50x35 eitempera
Dit is het eerste portret dat hij maakte. David is een zwerver die hem fascineerde tijdens zijn verblijf in Florence (USA)

MANU 2018 60x40 eitempera
Ook dit portret is zo plat mogelijk. Het gezicht is opgebouwd in diverse lagen.
En de rode trui is een rood vlak, zelfs een aanduiding van een rechterarm ontbreekt. 

FLORENCE I 2019 100 x 140 eitempera
Op het eerste gezicht lijkt dit realistischer met duidelijke dieptewerking. Als je goed kijkt zie je dat ook dit werk opgebouwd is uit platte vlakken.

CABRIO 2019 160x220 eitempera

TITUS SCHADE (1984)

Zijn olieverfschilderijen zetten je hersens onmiddellijk aan het werk. Waar kijk je naar?

Maquettes of toneeldecors, bestaande huizen? Misschien alles bij elkaar. De belichting en de kampvuren het mysterieus, De zwevende vloeren en het gebrek aan zonlicht maken het tot droombeelden, maar dan wel van het thrillerachtige soort.

DIE EISENSTADT  2014 100 x 180 olie/acryl

DAS DEPOT  2014 110 x 200 olie/acryl

MODELLTISCH - LIEFERUNG 2016 100 x 170 olie/acryl

DIE GROSSE WINDMUHLE 2017 olie/acryl

DIE LANDSCHAFT 2018 80 X 100 olie/acryl

DER GROSSE KIOSK 2018 olie/acryl

DIE GROSSE BERGKIRCHE 2018 olie/acryl

DAS GROSSE GEHOFT 2019 olie/acryl

CRUX KOBE + VOELKER (+ Seidel+ Schade) DE FUNDATIE ZWOLLE

De Fundatie toont graag werk van schilders die zijn opgeleid in Leipzig. Deze keer een viertal dat op verschillende tijden en bij verschillende professoren de Hochschule bezocht.
Ze hebben niet alleen hun opleiding gemeen, ook zijn er raakvlakken in hun werk, zoals het afwezig zijn van de mens, de architectuur en het spel met verschillende verdwijnpunten. Toch zijn er grote verschillen en hebben ze hun eigen thematiek en techniek .

MARTIN KOBE (1973)

De werken van deze schilder zijn direct herkenbaar. Ze zijn perfect en glad geverfd in heldere kleuren.We herkennen strakke delen van gebouwen die vreemd  zweven in de ruimte.  We herkennen trappen, balkons, ramen, muren en vloeren. Alleen lijken ze los van elkaar in een soort luchtledige ruimte te zweven. Daardoor kijken we anders naar de voorstellingen. Het is alsof de architectuur in een fase verkeert tussen vast en vloeibaar.

OHNE TITEL  2010 120x130 cm Acryl
De kijklijn loopt van links voor het gebouw in. De tweede kijklijn die naar de lagere gelegen etage loopt van rechtsvoor. De derde kijkt van midden onder naar de lucht 

PERISPHERE  2013  220x390 acryl
Het lijken flarden van gebouwen met een luchtspiegeling en een reflectie in water (?) 
De titel verwijst naar de modernistische stijl waarin de wereldtentoonstelling was opgebouwd in New York 1939.

OHNE TITEL 2015 50x80 acryl
Het lijkt een collage van gebouwen. Vreemd is dat de ondergrond vloeibaar lijkt en andere gebouwen weerspiegelt.

OHNE TITEL  2016 80x290 acryl
De strakke lijnen suggereren een enorme diepte. Deruiten rechts zweven vlak voor de muren.
En ook links zweven delen los van elkaar.

OHNE TITEL 2017 100x80 acryl
Dit is duidelijk een collage. Een spel van architectuur elementen.
Linksonder zien we abstract deel dat lijkt op wat we bij David Schnell zagen in Assen
(zie vorig bericht).

TRAIL II 2019 90x140 acryl

 

MIRJAM VOLKER (1977)

We zien huizen, hutten, bouwsels die er als krotten uitzien en door de natuur zijn overwoekerd.

Er lijkt een strijd gestreden te zijn tussen natuur en beschaving. Is dit een nieuw soort romantiek of een somber beeld van de toekomst?

ZYKLOP 2012 260x200 acryl
Het lijkt dat in de nacht een groot licht op de hut en de takken vallen.
Dit koude licht geeft de achtergrond een lichte kleur.
De boomhut heeft een dak dat op palen rust, maar de begroeiing heeft de vloer in bezit genomen.
Raadselachtig is het felle tegenlicht dat vanuit een tweede ruimte ons tegemoet schijnt.

UNTIEFE 2013 270x360 houtskool
Het lijkt erop of een boot gestrand is om een hoop boomtakken. Alleen de brug is overgebleven.
Een ladder verwijst naar mensen die mogelijk een stellage hebben gebouwd om de brug te stutten.
Er zijn doeken gespannen of tegen het wrak aangewaaid. De kooltekening is haarscherp. 

NACHTSCHATTEN 2014 122 x 92 houtskool
Wat opvalt is de schaduwen op het witte vlak links van de molen.
Het is alsof er een stuk papier is opgehangen om de schaduwbeelden te vangen.

WACHE 2016 80x110 acryl

BRUCH 2017 120x150 acryl

WARTE 2017 130x100 acryl

ABZWEIG 2019 210x160 acryl

SAISON -DAVID SCHNELL Drents Museum Assen

De Fundatie in Zwolle  en het Drents Museum in Assen tonen met regelmaat werken van schilders die hun opleiding kregen in Leipzig. Aan de Hochschule fur Grafik und Buchkunst eist men van de studenten om de (schilder)technieken te leren. Pas in het laatste jaar zoeken de studenten naar hun eigen stijl ondersteunt door bekende kunstenaars zoals Neo Rauch. Vanaf 2000 staat het onderzoek naar de ruimte centraal in de opleiding.

David Schnell (1971) is na zijn studie in Leipzig gebleven. Hij werkt graag op groot formaat en met heldere kleuren. Hij construeert zijn werken vanuit een eenpuntperspectief, maar brengt daarna verschillende verdwijnpunten. Er zijn geen mensen aanwezig in de ruimtes die aan steden doen denken. Als kijker heb je het gevoel dat de voorstelling je naar binnen zuigt. Superwerk!

STANZE 2018

IM JAHR 2013

DOWNTOWN  2018

DOWNTOWN 2018

TON 2018

SAISON 2018

WOUT MULLER Drents Museum Assen

Een typische kunstenaar uit de jaren zeventig is Wout Muller (1946-2000). Hij was een van de Noordelijke realisten die sprookjesachtige voorstellingen met een erotisch tintje maakten.
Bij mij was hij bekend door zijn boekomslagen voor o.a. de romans van Louis Paul Boon.
Het vrouwelijk lichaam en dan vooral de rondingen zijn zijn thema. Het is erotiek met een  knipoog.

I FORGOT TO TELL YOU I'VE CHANGED Fries Museum Leeuwarden

Hendrickje Schimmel (1990) werkt onder de naam Tenant of Culture. Met deze naam neemt zij stelling tegen de merken-gekheid in de mode-industrie. Zij werkt met afgedankte kleding en accessoires. Ze maakt jassen van tassen en laarzen van gympen. Zij wil met haar werk de kijkers uitdagen om na te denken over onze wegwerpcultuur.

OTHER.WORLDLY Fries Museum Leeuwarden

Deze tentoonstelling is het visitekaartje van de nieuwe directeur Hanne Hagenaars. Afgezien van de verwarrende titel Other . Worthly (Ander. Werelds) is deze expo een topper.  Het neemt ons mee naar de onderzeese wereld zoals een aantal kunstenaars die zien.
Voor de entree is een prachtige video te zien van het duo Broomberg (1970 Zuid Afrika) and Chanarin (1971, VK) : THE BUREAUCRACY OF ANGELS  (2017).
In de hoofdrol zien we een grijper die op Sicilië gebruikt wordt om de boten van vluchtelingen te slopen. De kaken playbacken een lied dat het tragische lot vertelt van de vele bootvluchtelingen die verdronken zijn. (Op Youtube/Vimeo te zien)

PAUL BEUMER  (1982) ZONDER TITEL 2019
Plastic, inkt en visnetten vormen een woelige zee.

ELLEN GALLAGHER(1965, VS)  BIRD IN HAND 2006
Een groot werk, half tekening/half collage, met in het midden de eenbenige kapitein Achab uit het boek
Moby Dick. De kapitein jaagt op de witte walvis die hem gehandicapt maakte. Hij gaat ten onder en met hem zijn schip en zijn bemanning, op een enkeling na. 

KINKE KOOI (1961) GEBOORTE VAN VENUS 2018G
In de onmiskenbare stijl van de kunstenaar zien we geen Venus als een super mooie vrouw, maar als een zeedier dat op springen staat van de energie.

Jessica Segall (1978, VS) is performance kunstenaar die gelukkig video's maakt van haar optreden.
(UN)COMMON INTEMACY (2018) is een video die in twee delen naast elkaar te zien zijn.
In vertraagde beelden zien we de ontmoeting tussen de kunstenares en een tijger en een krokodil.
Ze heeft daarvoor een intensieve training ondergaan om veilig met de dieren te zwemmen.

Op Youtube te zien.

 

ELSPETH DIEDERIX  (1971, Kenia, nu NL)
Zij maakte op de bodem van het Haringvliet prachtige opnamen van de mix van vuil en zeedieren.

Een favoriet kunstenaar van mij is CHARLES AVERY (1973, GB). Hij tekent al jarenlang de belevenissen van de mensen die op een verzonnen eiland wonen. Later is hij ook beelden gaan maken en van glas liet hij door Venetiaanse glasblazers alen maken. De werken horen bij de serie FISHERMAN RETURNING FROM THE MEMORY OF CONSCIENCENESS (2016)

DOROTHY CROSS  (1954, Ierland) WHALE (2011)
Haar hond leidde haar naar het karkas van een walvis, dat was aangespoeld op de kust vlakbij haar woning.
Pas na 3 jaar was al het vlees weggerot en bleef het geraamte over.
Zij zag er een prachtige zuil in. Eronder staar een emmer op een marmeren sokkel.
De emmer staat symbool voor de vergankelijkheid van het leven.