My Blog List

Tuesday, May 16, 2017

STREET GENERATION(S) in La Condition Publique Roubaix


 De ondertitel 40 Ans d'Art Urbain maakt duidelijk wat er te zien in het oude fabrieksgebouw in een troosteloze wijk van Roubaix.
De samenstelster Magda Danysz is ervan overtuigd dat Street Art een belangrijk onderdeel van de kunstgeschiedenis is. Logisch, zij verkoopt al van af 1992 Street Art via haar  galerie in Parijs.
Het accent light natuurlijk vooral op de Franse kunstenaars. Veel van hen hebben in situ werk gemaakt in de exporuimte of daarbuiten.


VHILS

C215

JEF AEROSOL

Bij Street Art of Urbain Art denk je vooral aan realistische werken op wanden van oude, verlaten panden in de stad. Of zoals in het begin grote graffitit tags op treinen. De tags, een soort handtekeningen, waren vooral tekens dat het de maker gelukt was om zijn spoor na te laten op verboden of gevaarlijke plekken. Daarna kwamen de voorstellingen, vaak met duidelijk commentaat op de samenleving of de actualiteit. Het ging niet meer om de maker, maar om de toeschouwer: die moest reageren.

Tegenwoordig blijft het buitenwerk voor veel van de makers het belangrijkst, maar er zij er die vooral op canvas werken. De technieken zijn ook divers geworden. De spuitbus krijgt concurrentie van andere (verf)middelen. Er wordt met stencils/sjablonen gewerkt. Iedere Street Artist zorgt wel voor een eigen kenmerkende stijl, want je werk moet wel herkend worden.



NASTY 2017

NASTY 1978

JONONE 1998

SPACE INVADER

ROSE SHACKLE

ROSE SHACKLE Overzicht. Shackle brak internationaal door vanwege haar Obama Campagne Poster.
MISS TIC


BANKSY

BLEK LE RAT
Banksky heeft zijn werkmethode overgenomen.


JEF AEROSOL CLINT 2017


JEF AEROSOL -PAINTER 2017

                                           video

JEF AEROSOL - NOODLES 2017

?? Op een watertank geschilderd.

REMI ROUGH

OS GEMEOS

ZEVS -MAC 2017

BARRY MCGEE
SETH

VHILS

VHILS

YZ

SWOON




Sunday, May 14, 2017

AFRIQUES CAPITALES in Gare Saint-Saveur Lille

Het thema van de goede tentoonstelling komt het sterkst naar voren in het werk met de veelzeggende titel: PRENDS LE BUS ET REGARD uit 2006 van Amina Zoubir. De video is opgenomen in diverse bussen en laat de reizigers zien, meer niet. De boodschap is duidelijk. In onze hoofdsteden wonen allang niet meer alleen blanke mensen. Wij hebben allemaal huidskleuren, raskenmerken en leven ons leven als mensen in een gemeenschap.

Frankrijk heeft veen kolonies gehad, met name in Afrika. De werken zijn gemaakt door kunstenaars uit die vroegere delen van Frankrijk, waarvan vele in Europa wonen en werken. De werken zijn gemaakt in de hoofdsteden van Afrika of in de Europese steden door en met genaturaliseerde Afrikanen.

Het meest primitieve werk (en dus wat velen van Afrikaanse kunst verwachten) is van autodidact
KWAME AKOTO 'ALMIGHTY GOD (Ghana, 1950) THE WORK OF DEMONS 2016.
Al jong, 6, begon hij te schilderen. Zijn studio noemt hij La Maison de Ministere de Religion.
Zijn werken gaan enerzijds terug op de oergeloven in Ghana, anderzijds refereren ze aan de Bijbelse verhalen, wan tGhana is overwegend christelijk door de Franse invloeden. Zijn werken zijn bijna altijd voorzien van teksten.


DETAIL.
 NICHOLAS HLOBO( Zuid-Afrika, 1975maakt beelden die onmiddellijk doen denken aan ceremoniĆ«n. In dit geval voor de god van het vuur. WAXHOTYSIMA ENGEKAKHAWULWA 2017
Het bestaat uit een geitenkop op een stellage en een doek die leeuwen en slangenmotieven draagt.

JOEL ANDRIANOMEARISOA (Madagascar, 1977) noemt zijn installatie: LABYRINTHE DES PASSIONS 2016. Hij weigert zijn werken van tekst en uitleg te voorzien. Het enige wat hij erover kwijt wil, is dat hij graag met papier en zwart werkt. De rest is een enigma dat in tact moet blijven.



 FREDDY TSIMBA (Kinshasa.1967) heeft zijn geboortestad nooit verlaten. Hij groeide erop, studeerde aan de kunstacademie in de stad en heeft er zijn studio. Zijn werk FORGOTTEN TEARS (2013) bestaat uit mensfiguren vastgebonden op barbecues. Het verwijst terug naar de offers die plaatsvonden om opgegeten te worden om zo zuiverheid van ziel te krijgen: een samengaan van hemel en hel.


SWEETNESS 2017 van MESCHAC GABA (Benin, 1961) heeft een werk opnieuw gemaakt, waarmee ze internationaal doorbrak tijdens Documenta 11. De installatie is een verzameling bekende gebouwen uit vele wereldsteden opgebouwd uit suiker(!)


ABDOULAYE KONATE (Mali, 1953) grijpt in zijn textielwerken terug op de traditie van de orale geschiedenis en mythen. CALAO (2016) toont de mythische vogel die de mensen beschermt en de de doden naar het hiernamaals brengt.

 De fotografie in Afrika staat op een hoog peil, vooral door de Market Photo Workshop in Johannesburg. Ook MIMI CHERONO NG'OK (1983, Nairobi) is door de Market gevormd.




Uit Tunesie komt JELLEL GASTELI (1958) . Hij presenteert zijn foto's graag in series, waarbij foto's op de grond liggen. Dat geeft een andere kijk dan wanneer ze aan de muur hangen.
De serie die hij in Lille toont, heet THE STRAIGHT SIX (2016)




J'AIME EL FINA 2012 van HASSAN HAJJAJ (Marokka, 1961) toont een aantal verkopers uit Marrakech die hun waren aanprijzen, staande voor veelkleurige matten.

LE MARCHAND DE VENISE (2010). De titel is ontleend aan het beroemde stuk van Shakespeare, waarin een joodse koopman een pond vlees eist uit het lijf van een koopman die hem veel geld schuldig is. Nu lopen er vele Afrikaanse kooplui in VenetiĆ« rond die toeristen nep merktassen aan te smeren. KILUANJI KIA HENDA (Angola, 1979) zet een van hen neer in een palazzo en maakt van hem een staatsieportret. Ook zijn GREAT ITALIAN NUDE (2010) toont zijn fijn gevoel voor ironie.
Ook deze titel verwijst naar de westerse kunst. Het is een verwijzing naar Tom Wesselmans pop art werk: The Great American Nude, een serie van naakte dames.







ANDREW TSHABANGU(Zuid- Afrika, 1966) fotografeert de constante veranderingen in Johannesburg. In CITY IN TRANSITION 2014 zoekt hij als een voyeur naar verrassende momenten die foto's opleveren die bijna surrealistisch het leven in Johannesburg vastleggen.

Friday, May 12, 2017

HOTEL AFRIQUE OP AFRIQUES CAPITALES Gare Saint Saveur Lille


In het midden van het oude station Saint Saveur is een Hotel Afrique gebouwd. Elke kamer is ingericht als een kamer uit een van de Noord- Afrikaanse landen en er hangt kunst.



De kamers zijn per uur gratis te huur voor allerlei gelegenheden. De kleding en de meubels staan voor je klaar.
De fotograaf NICOLA LO CALZO verbleef regelmatig  (2011-2017)bij een stam in Afrika, die een aparte taal hebben. TCHAMBA heet de stam en de taal. Jongeren verlaten het dorp en zo zal de taal uitsterven.
Ook de gebruiken en dansen zullen vergeten raken. De foto's laten o.a. zien dat hier de basis van de Voodoo-cultus is ontstaan.










Het hotel heeft ook een soort winkel, ingericht door EMILIE REGNIER: LEOPARD 2014-2016.
Foto's kleding, meubels en stoffering, alles heeft te maken met het luipaardmotief.




Een aparte ruimte is vormgegeven door PUME BYLEX.  Hij voelt zich als een renaissance kunstenaar. Beeldenmaker, maar ook uitvinder en vormgever. Alleen in het maakproces gaat niet alles zoals bedacht. Ook de fouten werken inspirerend en doen glimlachen.
De zwart-witte tegels om een raam en de vitrines waarin de prototypes te zien zijn.