My Blog List

Thursday, October 12, 2017

ART THE HAGUE 2017

Op de een of andere manier wringt er iets op de Haagse kunstbeurs. De indeling is helder, de galeries
zijn over het algemeen bekend en brengen veel bekende namen als Armando, Pat Andrea, Klaas Gubbels, Daniel Spoerri en Arman. De buitenlandse deelnemers hebben goed werk te bieden, en toch ontbreekt er iets waardoor de sfeer een beetje klungelig, amateuristisch blijft. Dat valt vooral op bij de presentatie van de werken op papier, die in een apart gedeelte getoond worden. De gepresenteerde werken verdienen een betere entourage dan uitgeleefde kantoorruimtes met lelijke blauwe wanden.
Maar goed, het gaat om welke kunstenaars met hun werk aanwezig zijn. Wat mij opviel:

Veel aandacht voor Pat Andrea, wellicht vanwege zijn Haagse roots en zijn leeftijd (75).
Het beeld op de posters, folders en kaartjes is aan hem ontleend. De nieuwe tekeningen stralen een energie en een gekte uit die je zou verwachten bij een talentvolle jongeling.
Je ziet dat Andrea nog steeds met veel plezier aan het werk blijft en nog steeds geobsedeerd is door het raadsel 'jonge vrouw' met haar onschuld en verleidelijkheid.




ARMAN (1928-2005, Frankrijk)
Hij is vooral bekend geworden door zijn beelden, soms bestaan die uit een vitrine vol scheerapparaten of klokken; interessanter zijn de beelden die hij creëerde door bijv. muziekinstrumenten in stukken te zagen en met de delen een nieuwe constructie te maken. Dat hij ook plat werk maakte, wist ik niet. Het past wel in zijn oeuvre door de verzameling van gelijke voorwerpen. 

DANIEL SPOERRI (1930, Roemenië, nu Zwitser)
Het verrast me dat hij nog leeft. Zijn glorietijd ligt in de jaren zeventig.
Hij maakt nog steeds dezelfde soort werken. Hij neemt een tafelblad met alle voorwerpen (die op de tafel aanwezig waren) erop vastgeplakt. Door ze aan de wand te hangen krijgt het werk een bijna surrealistische uitstraling. 


GREGOR GAIDA (1975, Polen) OUTLINERS
Een publiekstrekker is deze beeldengroep van de surrealistische beeldhouwer.
Hij is zeer geliefd in Duitsland.

MARGREET BREEVOORT (1990, NL) maakt beelden die bestaan uit combinaties van mens en dier.

Homunculus loxodontus
Dit beeld maakte zij voor het Leidse ziekenhuis om het wachten wat te veraangenamen.
Doordat een Russische werknemer in het ziekenhuis een foto van het fantasie dier met de kop van een  zeeolifant op het Russische internet zette, is dit beeld talloze malen 'gedeeld' en niet alleen in Rusland. Zoiets zorgt er wel voor dat je werk ineens zeer geliefd is.

 

DAVE DE LEEUW (1981, NL) is schilder die forse doeken gebruikt om punkachtig tronies af te beelden met druipers, felle kleuren en vegen. Nu dus ook beelden van beschilderd papier. 

HANS KUYPER (1955, NL) is voornamelijk beeldhouwer, hoewel hij ook schildert.
Zijn bekendheid dankt hij aan zijn beschilderd keramiek, altijd figuratief en menselijk.
EDITH RONSE (1988, Belgie). Haar beelden bestaan uit fragmenten van lichamen. Ze ogen klassiek en tegelijkertijd eigentijds. Dat komt door de vorm en door het materiaal. Het lijkt marmer maar is epoxy.
ELISE FERGUSON (1964, USA) maakt kleurrijke werken die vooral geometrisch lijken. Door de kleine imperfecties wordt het geen steriel werk.


TOON BERGHAHN (1970) schildert huizen en terrassen, die in de werkelijkheid onbestaanbaar zijn.
MISSING
TAMARA DEES
(1971, NL) noemt zich visueel kunstenaar om aan te geven dat ze zich niet beperkt tot een kunstvorm.Ze maakt beelden, installaties en schilderijen. Vaak grijpt ze terug op bestaanbare of klassieke beelden die ze door een ingreep een heel andere inhoud geeft.

THE TRIALKOEN FILLET (1962, België) is een laatbloeier. Pas op zijn 50e is hij gaan schilderen naast zijn radiopresentaties.
Bovenstaand werk maakt deel uit van een project, bestaande uit  6 lino's,6 kleine, 6 grote en 1 kingsize schilderij en  dat ook nog een prachtig kunstboek heeft opgeleverd. Hij baseerde zijn werk op een documentaire over een verwaarloosd looppad in Wales.
Zoals veel hedendaagse schilders zoekt hij zijn inspiratie door foto's te verzamelen uit tijdschriften en tweede hands foto-albums.
MOONLIGHT
ANDREA TORRES BALAGUER (1990, Spanje) maakt prachtige foto's waarop de modellen nooit hun  gezicht tonen.
ALLIES
KYLLI SPARRE(1980, Estland) volgde een opleiding tot balletdanser.
Maar ze vond dat ze daarin niet haar creativiteit kwijt kon. Ze schakelde over op fotografie.
Haar droomrijke beelden doen het goed en leiden (uiteraard) tot commerciële opdrachten
MONOLITH 16
HANS BIEZEN (1947, NL) heeft een veelzijdig oeuvre opgebouwd. De serie Monolith plaatst voorwerpen in een ruimte die lijken te zweven. 
MYRIAM MIHINDOU (1964, Gabon) leeft in Frankrijk, maar voor haar werk reist ze naar Afrika.
In haar werk toont ze de kracht , schoonheid en unieke van de mensen.
L'ANNEAU BLUE
Een serie close ups van mensen met een bijzonder kenmerk: een blauwe rand om hun donkere iris.


Friday, September 22, 2017

FROM CHINA TO TAIWAN De Pioniers van de Abstractie (1955-1985) Museum van Elsene Brussel

 Voor een kunstliefhebber is een verblijf in Brussel niet compleet zonder een bezoek aan het Museumvan Elsene. Het bestaat sinds 1892 en was het eerste museum in Brussel dat moderne kunst toonde. He tis gevestigd in een oude slachterij, al is dat nergens meer aan te zien. Diverse malen is er nieuwbouw gepleegd en zijn er zalen bijgekomen. Naast delen van de vaste collectie (13.000 werken)
organiseert het museum tentoonstellingen met het accent op de 20e eeuw.

Nu schenkt het aandacht aan een in het westen vergeten groep Chinezen die abstract gingen schilderen. Door de burgeroorlog en het bewind van Mao vluchtten veel kunstenaars naar Taiwan.
Dit eiland was/is een protectoraat van de VS en dat betekent dat de kunstenaars in contact kwamen met de westerse kunst van de abstract expressionisten en de abstracten. De kunstenaars gingen les geven aan de Kunstacademie op Taiwan en vormden diverse groepen om samen te werken en te komen tot een samenvoeging van de westerse abstractie en het oosterse erfgoed. Om beïnvloeding van de kijkers te voorkomen, kozen ze er bewust voor de werken titelloos te houden.

De werken zijn verrassend divers en veel is van hoge kwaliteit. Opvallend is dat de mindere goden vaak organisatorisch sterk waren en leiding gaven aan de diverse groepen en ervoor zorgden dat de werken op tentoonstellingen terecht kwamen.
Na 1985 was er geen van de kunstenaars nog in Taiwan. Ze verhuisden naar de VS, Hong Kong en Europa. Op hoge leeftijd gingen ze, nu Mao overleden was, allemaal terug naar China.

CHU TEH-CHUN (1920-2014) is vooral bekend geworden door zijn wand vullende doeken,
de meeste kijkers zien er landschappen in.

CHU TEH-CHUN

CHU TEH CHUN

LIU KUO-SUNG (1932) is later meer landschappen gaan schilderen, zoals deze Moon above the sea
ZAO WOU-KI (1921- 2013)
Gaf dit werk in 1955 toch een titel Nous Deux
ZAO WOU-KI heeft heel veel prints gemaakt, vooral litho's
CHUANG CHE (1934) werk uit 1984

HSIAO CHIN (1935) noemt zijn werk abstracte landschappen

HO KAN LI (1932) legt zich bewust beperkingen op in kleur en vorm.

HO KAN LI
RICHARD LIN (1933-2011) veranderde zijn naam na zijn verhuizing naar de VS.
Miro noemde hem ' de meester van het wit'. Hij is in zijn werk een voorloper van het minimalisme.
RICHARD LIN  is later zijn werk gaan titelen : MidSun 2

Thursday, September 21, 2017

BRUSSELS GALLERY WEEKEND 4: ANSELM REYLE & ART ON PAPER

Voor de vijfde keer toont de Almine Rech Gallery werk van Anselm Reyle (1970, BRD).
Het is de eerste keer dat hij werk exposeert nadat hij twee jaar rust heeft genomen. Dat was wel nodig want hij is een druk baasje met een hoge productie en veel succes.
De grote ruimte van de galerie toont een aantal vazen die teruggaan naar de keramiekfabrieken uit de jaren 50-70 in Duitsland. Deze gebruikten de Fat Lava-techniek, waarbij gewerkt wordt met diverse glazuurlagen die nogal giftig zijn. De industrie moest noodgedwongen grote series maken waarbij de modellen machinaal geproduceerd werden en daarna snel van fel gekleurde glazuurlagen werden voorzien.

Anselm maakt vazen niet als gebruiksvoorwerp maar als object. Ze zijn manshoog en voorzien van insnijdingen en deuken. Dat doet hij omdat hij de Japanse keramiek leerde kennen, waarbij een scheur of deuk geen reden is om de stukken weg te gooien. Fouten of gebreken geven de stukken hun karakter.




Aan de wanden hangen titelloze werken. Ze sluiten aan bij zijn vroegere werk. Ook hier zie je oneffenheden, die de werken niet steriel maken.

Op het doek zijn met kunstpasta gestileerde vormen aangebracht die gedeeltelijk voorzien zijn van stroken glansfolie.

Al eerder werkte hij met glanzend pakpapier dat hij op enkele plekken vastplakt en vanuit die punten vouwt hij het tot het gewenste resultaat en plakt hij de randen vast.

Eerst brengt hij de zwarte lak aan, daarna dript hij er neonverf overheen.
Pas bij het drogen ontdekte hij dat er een soort landschap is ontstaan.

 In Bozar is voor de tweede keer in het kader van het Gallery Weekend de beurs Art on Paper te zien.
Liefst 26 internationale galeries doen eraan mee. Ze presenteren een kunstenaar die op papier werkt.
Dat levert een scala aan werken op, van kleine inkttekeningen bij een Japanse galerie tot striptekeningen, van abstract tot minutieus realisme, van potlood via pastel naar collages.

Archiraar uit Brussel toont nieuw werk van Elodie Huet(1973, Fr). In haar oeuvre zijn twee series te onderscheiden: Permanent Vacation en Borderline.
PERMANENT VACATION 8
Het hele werk bestaat uit opgeplakte confetti. Ze plakt ze een voor een naast elkaar en zo ontstaan monochromen.
BORDERLINE NO?
De serie bestaat vooral uit parallelle lijnen die zij aanbrengt met stiften gevuld met inkt/verf uit hetzelfde kleurenspectrum.
Soms gebruikt ze ander materiaal, zoals hier met tapes.


PAPER WALL
Ze werkt ook graag met tijdschriften of folders. Daarmee bouwt ze muren of cirkels.
Ook heeft ze objecten gemaakt, bestaande uit houten vormen die gevuld zijn met stapels van dezelfde brochure.

ROBERT DE VRIENDT (1955, Belgie)
maakt kleine schilderijen, die eruit zien als stills uit films.

REIKO TSUNASHIMA ((..,Japan) zit bij diverse galeries. Ze is hier te zien bij Kitai, Tokyo
Ze maakt kleine werken met Sumi(Japanse inkt) Het is een lastige techniek die beinvloed wordt door de Sumi, het water en het papier, terwijl ook het klimaat invloed heeft.

 Rossicontemporary toont CAROLINA FERNANDEZ (1983, Columbia).
Kleine schilderijen en bijna surrealistische tekeningen die humoristisch zijn en raadselachtig. Prima techniek.
Bijna alles verkocht.



Nadja Vilenne Luik showt JOHN MURPHY(1945, GB)
Hij heeft voor deze serie een aantal werken van Tiepolo gekopieerd. De fotokopieën heeft hij vervolgens wit geschilderd en enkele figuren nagetekend met inkt.