My Blog List

Thursday, July 19, 2018

JOAN MIRO SCULPTURES 1928-1982 Centro Botin Santander



In de luxe badplaats Santander heeft de Fondacion Botin (schoenmerk) een pracht van een gebouw
laten neerzetten. De architect is Renzo Piano. Het is zijn eerste gebouw in Spanje. Het heeft zes jaar geduurd voordat alles geregeld en gebouwd was, maar in 1917 is het geopend.

Het gebouw bestaat uit twee delen. Het linker is voornamelijk een theater/congreszaal en het rechter een expostieiruimte. Het hele gebouw staat op stelten en zorgt voor schaduwrijke zitjes. De glazen zijden en de daken geven een prachtig uitzicht op de baai.

Joan Miro (1893-1983) is een bekende Spaanse kunstenaar, die tot de surrealisten gerekend wordt.
Hij is vooral bekend door zijn schilderijen. Daarnaast maakte hij grafieken, keramiek en beelden.
Zijn stijl noemt hij bioformisch, waarmee hij aan wil geven dat hij niet abstract werkt. Al zijn zijn beelden nog zo vreemd, voor hem zit er altijd een verwijzing in naar de natuur. Grappigheid is geen opzet, maar vormt een uitlaatklep voor de tragiek van het leven, dat hij als volkomen absurd zag.
Veel van zijn beelden zijn collages. Hij gaat uit van gevonden voorwerpen, die hij combineert om zo tot verrassende voorstellingen te komen. Het aardige van deze expo is dat de gebruikte voorwerpen bij de beelden te zien zijn.
Het is een indrukwekkend overzicht, vooral samengesteld uit een paar particuliere verzamelingen, aangevuld met leningen uit diverse musea.








Tuesday, July 17, 2018

EDUARDO CHILLIDA

Chillida (1924-2002) heeft veel gemeen met Oteiza: beide zijn Bask en beeldhouwer en tijdgenoten met een voorkeur voor abstract werk. Beiden hebben heel wat monumentale werken afgeleverd.
Het verschil is dat Oteiza in zijn kleine werk zocht naar wat op de  aangewezen plek zou passen en Chillida zich liet inspireren door de plek. Een tweede verschil is dat Oteiza alleen nog in staal werkte en Chillida ook graag beton gebruikte.

Na zijn studie Architectuur besloot hij in 1949 naar Parijs te verhuizen en beeldhouwer te worden.
Twee jaar later keerde hij terug naar zijn geboorteplaats San Sebastian.
Aanvankelijk werkte hij in steen met als onderwerp het menselijk lichaam. Geleidelijk aan werden zijn werken abstracter en massiever.

Later liet hij met zijn vrouw buiten de stad een oude boerderij uit 1593 ombouwen tot museum en de bijbehorende grond was groot genoeg (13 hectare) voor een beeldentuin. Chillida -Leku is zijn nalatenschap en heeft in de tuin ruim veertig grote werken en in het museum zijn kleine werken in  terra cotta, klei en tekeningen.

Chillida rekent men tot de belangrijkste beeldhouwers van de 20e eeuw.


OVERZICHT VAN EXPO BIJ GALERIE HAUSMAN & WIRTH NEW YORK
ESPACIO PARA EL ESPIRITA  (Guggenheim Bilbao 1995)

CONSEJO EL ESPACIO V (Guggenheim Bilbao 1993)

INGURU II (ets)
ESERTOKI III ( Chilida  Leku 1990)
PEINE DEL VIENTO XIX (Leku, 1990)

LA SIRENA VIREDA (Madrid 1972)


ELOGIO DEL HORIZONTE  Gijon, 1989)

ELOGIO DEL  AIRE II (Aerouporto Bilbao, 2000)

PEINE DEL VIENTO  (San Sebastian, 1976)

                                        
                                      

                                                                            

Sunday, July 15, 2018

JORGE ORTEIZA

In Bilbao bezochten we de Galeria Guillermo de Osma. Zij bieden kunst voor de rijke verzamelaars.
In juni was er een overzicht van beeldhouwwerken van Jorge Oteiza (1908-2003).
PORTRET OP MUUR IN SAN SEBASTIAN

Deze Bask studeerde aanvankelijk medicijnen, maar besloot zich volledig aan de kunsten te wijden. Zijn eerste beelden waren duidelijk beïnvloed door het kubisme. In 1933 vertrok hij naar Zuid Amerika om zich te verdiepen in de pre-columbaanse kunst.  Na 13 jaar keerde hij terug naar Spanje.
Zijn werk werd van abstract figuratief, sterk beïnvloed door zijn indrukken uit Zuid Amerika.
Bij toeval ontdekte hij de zeggenschap van holtes bij het uitbeelden van figuren en koppen.
CABEZA DE APOSTOL 1953
                                                               
De kerk gaf hem diverse opdrachten, zoals apostelfiguren en een Piëta. Het resultaat viel niet in de smaak. Het regime van Franco verbood de beelden. Pas in 1968 kwamen de beelden van de14  apostelen te staan bij de basiliek waarvoor zij waren gemaakt.
                                                 

Zijn Piëta is nooit verder gekomen dan een model. Maria is aangeduid in wanhoop met Christus liggend aan haar voeten. Oteiza wilde een link leggen naar de slachtoffers van Guernica. De kerk oordeelde dat dit geen echte Piëta was.

                                          
Om de kerk tegemoet te komen maakte hij een traditionelere versie.
                             
In 1955 begon hij aan een nieuwe werkwijze: geometrische figuren die lege ruimtes omsluiten.
Deze vormgeving kreeg internationale navolging. Na 4 jaar (in 1959) besloot hij met beeldhouwen op te houden.

BUSCAR DA MAZ
LA DESOCUPACION DE LA SFERA




UNIDAD MINIMA 1959
Minimaler kan niet meer, dus stopte Oteiza met beelden maken.


CAJA VACIA 1958

Later gebruikte hij deze beelden voor monumenten.


SAN SEBASTIAN

BILBAO


INSTALLATIE IN GUGGENHEIM BILBAO















KUNST in BILBAO

Noem je Bilbao, dan zegt bijna iedereen: Guggenheim. Het prachtige gebouw van Frank Gehry uit 1997 is dan ook zeer indrukwekkend door zijn vormgeving. Er staan beelden om het gebouw heen:

ANISH KAPOOR THE BIG TREE & THE EYE 2007

O p de achtergrond : DANIEL VAN BUREN - ARCOS ROJOS
De kunst binnen kent een grote installatie bestaande uit 9 werken van Richard Serra, speciaal gebouwd voor dit museum.  De enorme ruimte op de begane grond is speciaal voor deze werken ontworpen. De collectie kent veel interessante werken, maar die zijn niet te zien. slechts een paar zalen tonen enkele hoogtepunten.

ANSELM KIEFER TOURNESOLS 1996

ANSELM KIEFER - DIE BERUHMTER ORDER DER NACHT
GERHARD RICHTER KUSTE 2002

ROBERT RAUSCHENBERG  BARGE  1962
 De andere ruimtes zijn gereserveerd voor tijdelijke tentoonstellingen: De beginjaren van Chagall en de agit-prop uit de jaren 80 en 90 uit China.
Niet bijster interessant.


RICHARD SERRA SNAKE 1997
Meer kunst is te zien in het Mueso de Bellas Artes de Bilbao.
De collectie bestaat uit werken vanaf de 13e eeuw tot heden met het accent op de Catalaanse en Baskische kunst.
Hieronder een aantal voorbeelden van Baskische kunstenaars, die je niet gauw in andere Europese musea zal aantreffen.

Valentin de Zubiaurre (1879-1963) een geboren Bask, maar opgegroeid in Madrid, waar zijn vader organist was in de koninklijke kapel. Pijnlijk voor de vader is dat beide zoons doof geboren werden.
Na zijn opleiding tot schilder reisde Valentin naar Nederland, Frankrijk en Italië. Terug in Spanje begon hij het leven in Baskenland vast te leggen.

BERSOLARIS (BASKISKSCHE DICHTERS) 1916/7
Bij allerlei gelegenheden traden dichters op, die hun gedichten voordroegen.
De klederdrachten zijn authentiek. De schilderwijze  is enerzijds naturalistisch, anderzijds symbolistisch in de kleuren en het licht.
Ramon de Zubiaurre (1882-1969), de broer van Valentin, was even doof en stom. ook hij koos ervoor een schilderopleiding te volgen in Madrid en Parijs. Zijn compleet eigen stijl en durf kreeg veel waardering in New York. Daar verkocht hij meer werk dan in zijn eigen land. Later verbleef hij enkele jaren in Chili en Argentinië.

THE INTELLECTUALS OF MY VILLAGE  1912/3
We zien een aantal oudere  dorpsbewoners op traditionele sandalen, met hoge hoed en boeken in de hand. Ze discussiëren heftig alsof ze hooggeleerden zijn. een van het zit/ligt bij de gedekte tafel. Het is duidelijk dat hij niet maalt om een realistisch verbeelding. Het landschap en het perspectief kloppen niet, maar werken wel. De ironie in het werk wordt nog benadrukt door de karikaturale koppen.
Ramiro Arrue (1892-1971) bracht van zijn studie in Frankrijk mee de vereenvoudiging van vormen,
het gebruik van klare lijnen en heldere kleuren. De invloed van het pointillisme is duidelijk aan te wijzen. Hij vestigde zich in het Franse Baskenland

BASQUES JOUANT CARTES. 1919
Vergeleken met de bovenstaande werken is dit werk moderner te noemen. De vrijheid in perspectief, de vertekening in de lijven van de spelers doen denken aan Cezanne, Picasso en Permeke.



Pablo Gargallo (1881-1934) maakte aanvankelijk realistische beelden in klei, marmer en steen, zoals hij geleerd had in Barcelona en in Parijs. Door zijn contacten met Gris, Modigliani, Picasso en Apollinaire en door de enorme indruk die het kubisme op hem maakte, besloot hij op zoek te gaan naar een nieuw soort beeldhouwen. Hij begon dunne ijzer- en koperplaten te snijden en te buigen om daarmee assemblages te maken. Door de oorlog keerde hij terug naar Barcelona en daar gaf hij tot 1923 les. Daarna toog hij opnieuw naar Parijs. Zijn technische vaardigheid was enorm toegenomen.
Hij maakte van dit tijd af beelden die licht figuratief te noemen zijn. Met minimale middelen bouw hij zijn figuren op uit platte dunne platen metaal. Hij laat veel weg, maar creëert drie -dimensionale
beelden. Zijn invloed op andere beeldhouwers is enorm. Een jaar voor zijn dood voltooide hij zijn meesterwerk: DE GROTE PROFEET.  Van dit werk zijn afgietsels te vinden in veel musea verzamel ingen.
IL PROPHETA GRANDE 1933
Luis Fernandez (1900-1973) is een veelzijdig schilder geweest. Zijn stilleven zijn neo-kubistisch.
Zijn reacties op de Burgeroorlog zijn in een fel expressionisme. Tijdens zijn Parijse jaren ontmoette hij Le Corbusier en Picasso. Hij werkte mee aan Picasso's decordoeken.


TETE DE TAUREAU MORT 1939
Goya en Picasso hebben invloed gehad op de werkwijze aan dit doek.
De afgehakte kop van de stier kan een reactie zijn op de wreedheid van Franco's leger.
Het dier heeft menselijke trekken gekregen om misverstanden over de bedoeling te voorkomen.


Equipo Cronica (1964-1981) werd in Valencia opgericht door 3 kunstenaars die met hun werk commentaar wilden geven op de actualiteiten. Ze gebruikten beelden, schilderijen en installaties.
Met veel humor ge-/misbruikten ze beroemde kunstwerken die ze voorzagen van hedendaagse toevoegingen. Dankbaar maakten ze ook gebruik van de pop art manier van werken.
De groep hield op te bestaan toen een van het overleed in 1981. In veel musea in Spanje en Italië  is werk van het te vinden.
SPECTATOR  1972.
Kunstenaar Alvaro Perdices (1971) studeerde in Madrid en in Los Angeles. In 2011 keerde hij terug naar Spanje. Inmiddels had hij een goede reputatie opgebouwd in de westerse kunstwereld. Samen met de filmer Andres Sanz (1969) ontwikkelde hij een video installatie van 75 minuten voor het Prado museum. Infinite Garden maakt een reis door het gelijknamige werk van Jheronimus Bosch.
Close ups van delen zweven door de ruimte  met de logica van een droom.



Tuesday, May 22, 2018

THE EYE IS THE CENTRE Anke Roder en haar keuze Ketel Factory Schiedam


 Na een overdosis aan Imponeerkunst (zie de twee vorige berichten) is het heerlijk om werk te zien dat helemaal niet gemaakt is met het oog op het grote publiek, maar puur omdat de kunstenaar het wilde.

Anke Roder (1964, Duitsland) woont en werkt in Zandweer, Noord-Groningen vlakbij de Waddenzee. Daar haalt ze ook haar inspiratie vandaan. Haar thema is het landschap.  Nu is het landschap een veel gebruikt thema met een lange geschiedenis. En eigenlijk kan de traditionele, realistische wijze van weergeven niet meer in deze tijd. Elk landschap bestaat uit twee delen: het onderste deel, het land dat stopt bij de horizon en het bovenste deel dat de lucht weergeeft.
De horizon kan hoog of laag liggen; bij het Nederlandse landschap ligt deze meestal laag.
Deze tweedeling kom je ook tegen in veel abstracte werken: twee kleurvlakken die gespannen tegenover elkaar staan door vorm en kleur. Dat is ook in de landschappen van Anke Roder het geval.
Het zijn bijna abstract vormgegeven landschappen met een ongelooflijk kleurgebruik.
In 2013 zette ze zich aan een project: elke dag van het jaar een landschap, waarbij de sfeer van de dag, de wolken en de maan bepalend waren voor de kleine schilderijtjes, waarbij het deel tot aan de horizon in olieverf en de lucht in bijenwas gekleurd met pigment geschilderd werd. Ze zijn allemaal 21 x 18 cm groot en geschilderd op hout.

Naast haar eigen werk toont Anke Roder in deze expositie werk van andere kunstenaars waarover zij heeft geschreven of met wie zij zich verwant voelt.

ZON MAAN WOLKEN 2013
3 MEI
23 JUNI
26 SEPTEMBER

 Na deze serie is zij landschappen blijven schilderen, maar meer als onderzoek naar kleurgebruik, vorm en sfeer.


SUN DOWN 2014
MINERAL LANDSCAPE II (2018)
SEACLOUD (2018)



RON VAN DER ENDE  (1965) HOLOCENE



REMCO DIKKEN (1981) THE TRUMPETMAN
REMCO DIKKEN - BAARDMAN
HARM JAN BOVEN (1956) BOS BIJ VOLLE MAAN foto
MASSO YAMAMOTO (1957, Japan) - #954, NAKAZORA foto
ALEXANDRA ROOZEN (1971) -TO BEND #14  tekening
JEROEN ALLART (1970) -SIAMEES